เมื่อได้ยินแม่สามีถาม นางไม่ได้รีบแสดงความคิดเห็น แต่ถามโม่อวิ๋นเฟิงต่อ“พี่สาม ท่านสอบถามเกี่ยวกับคนที่อยู่เฝ้าคฤหาสน์จากคนที่จับมาได้หรือไม่? แล้วเขารู้เรื่องที่อยู่ของปรมาจารย์ซือเหมิงหรือไม่”“ข้าถามแล้ว รวมเขาด้วยในคฤหาสน์ก็มีคนอยู่เฝ้าทั้งหมดหกคน ส่วนเรื่องที่อยู่ของปรมาจารย์ซือเหมิง เขาบอกว่าคนระดับเขาไม่มีทางรู้ได้ เขาแค่เคยได้ยินมาว่าทุกเดือนเจ็ด ปรมาจารย์ซือเหมิงจะไปที่ชายแดนตะวันตกของต้าซุ่น แต่ไม่รู้ว่าไปท าอะไร” โม่อวิ๋นเฟิงเล่าข้อมูลที่สืบมาเฮ่อจือหร่านได้ยินดังนั้นจึงถามฮูหยินผู้เฒ่า “ท่านแม่ ตอนที่ท่านพ่อสังหารหยวนเหมิงเป็นเดือนอะไร?”ฮูหยินผู้เฒ่าตอบทันทีโดยไม่ต้องคิด “เป็นเดือนเจ็ด”โม่จิ่วเยี่ยลุกพรวด “ถ้าอย่างนั้น ก็เป็นไปได้มากว่าปรมาจารย์ซือเหมิงก็คือคุณชายตระกูลใหญ่ที่รักหยวนเหมิง”ฮูหยินผู้เฒ่าพยักหน้า “ข้าก็คิดแบบนั้น ไม่อย่างนั้นท าไมคนเลี้ยงหนอนพิษถึงได้จงใจเล่นงานคนสกุลโม่ของเราขนาดนี้”เฮ่อจือหร่านคิดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ไม่ว่าปรมาจารย์ซือเหมิงจะเป็นคนคนนั้นหรือไม่ อย่างไรนี่ก็เป็นเบาะแสที่มีประโยชน์มาก แต่
ตอนนี้เขาไม่อยู่เป็นที่เป็นทาง การจะหาตัวเขาก็คงเหมือนงมเข็มในมหาสมุทร”แทนที่จะไปดูที่ชายแดนตะวันตกตอนเดือนเจ็ด เรื่องทางใต้ก็ไม่ควรละเลย แต่ที่นั่นมีคนเลี้ยงหนอนพิษมากมาย อย่างไรก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อมก่อน”ไม่ว่าการเดินทางไปหนานเจียงจะเป็นการสืบหาเบาะแสให
