“ท่านแม่ ชื่อนี้มีอะไรพิเศษหรือ?”ฮูหยินผู้เฒ่าลังเลครู่หนึ่ง แล้วเล่าเรื่องราวในอดีต“ข้าแค่รู้สึกกับค าว่า ‘เหมิง’ นี้เท่านั้น ตอนนั้นข้ากับบิดาของพวกเจ้าเพิ่งแต่งงานกันได้ไม่นาน สถานการณ์สู้รบที่ชายแดนยังตึงเครียด จักรพรรดิองค์ก่อนจึงแต่งตั้งให้บิดาของพวกเจ้าเป็นแม่ทัพน าทัพใหญ่ไปช่วยเหลือ”“ตอนนั้นข้ายังสาวและใจร้อน ไม่อยากแยกจากบิดาพวกเจ้า จึงแต่งตัวเป็นชายแฝงตัวไปกับกองทัพ”“บิดาพวกเจ้าได้รับชัยชนะครั้งใหญ่ ใช้เวลาเพียงสองเดือนก็ขับไล่โจรผู้ร้ายจากแดนใต้ออกจากแผ่นดินต้าซุ่นของเรา พร้อมทั้งจับแม่ทัพใหญ่ของหนานเจียงได้ด้วย”“พอสอบสวนถึงได้รู้ว่า แม่ทัพใหญ่หนานเจียงนั้นแท้จริงคือองค์หญิงใหญ่หยวนเหมิงของพวกเขา”“ตอนนั้นข้าสวมชุดทหารธรรมดายืนอยู่ข้างบิดาพวกเจ้า เห็นได้ชัดว่านางหลงใหลบิดาพวกเจ้ามาก ถึงขนาดประกาศว่าหากบิดาเจ้ายอมแต่งงานกับนาง นางจะกลับไปโน้มน้าวพระบิดาของนางให้ยอมสวามิภักดิ์ต่อต้าซุ่นทันที”
“ข้อเสนอของนางถูกบิดาพวกเจ้าปฏิเสธ แต่หยวนเหมิงก็ไม่ยอมแพ้ หลังจากที่จักรพรรดิหนานเจียงใช้ทรัพย์สินมากมายแลกตัวนางกลับไป นางก็ยังคงพยายามท าทุกวิถีทางเพื่อเข้าใกล้บิดาของพวกเจ้า”“กระทั่งตอนที่พวกเรากลับเมืองหลวงมาอย่างมีชัย และข้าได้คลอดพี่ชายคนโตของพวกเจ้าแล้ว หยวนเหมิงก็ยังไม่ลืมบิดาของพวกเจ้า”“ด้วยเหตุนี้ จักรพรรดิหนานเจียงจึงส่งทูตมาเป็นพิเศษ เพื่อขอให้จักรพรรดิองค์ก่อนจัดการแต่งงา
