ดภัยมากขึ้น“พี่แปด ท่านยังต้องไปท างานที่ที่ว่าการอ าเภอ เรื่องไปหนานเจียงให้ข้าจัดการเองเถอะ”เสียงโม่จิ่วเยี่ยเพิ่งจะขาดค า โม่อวิ๋นเฟิงกับโม่จงหยวนก็ลุกขึ้นมาพร้อมกัน“ข้าด้วย การเดินทางไปหนานเจียงครั้งนี้ท าให้ข้าพอรู้จักที่นั่นการหาคฤหาสน์ซือเหมิงจึงไม่ใช่เรื่องยาก”“ข้าก็จะไปด้วย คนมากก็มีก าลังมาก”
เหลียงห่าวและคนอื่น ๆ ที่ไม่ได้พูดอะไรมาตลอดก็แสดงความเห็นว่าอยากไปหนานเจียงพร้อมกับโม่จิ่วเยี่ยไม่ใช่ว่าโม่จิ่วเยี่ยไม่รู้หลักการเรื่องมีคนมากก็มีก าลังมาก แต่ภรรยาของเขามีความลับมากมาย การพาคนอื่นไปด้วยจะเป็นการไม่สะดวก“การไปหนานเจียงครั้งนี้เป็นการสืบหาข่าว ความปลอดภัยของคนที่บ้านก็ส าคัญ หร่านหร่านถอนพิษได้ ครั้งนี้ข้าจึงตัดสินใจจะไปกับหร่านหร่านแค่สองคน”“ไม่ได้!” พี่สามคัดค้านเป็นคนแรก“ไม่ได้!” พี่ห้าก็ไม่เห็นด้วย“คุณชายเก้า หนานเจียงไม่ปลอดภัย จะอย่างไรก็พาพวกเราไปด้วยเถอะขอรับ” เหลียงห่าวก็พูดอย่างร้อนใจโม่จิ่วเยี่ยโบกมือ เขาตัดสินใจแล้ว หากคนพวกนี้ยังยืนกรานจะตามไป เขาก็คงต้องหาวิธีอื่นเพื่อไปกับหร่านหร่านตามล าพัง“พวกเราสองคนเปลี่ยนเสื้อผ้าสักหน่อย พอไปถึงที่นั่นคงไม่มีใครจ าได้ คนมากเกินไปกลับจะเป็นที่สะดุดตา”เมื่อเห็นพวกเขาทะเลาะกันไปมา ฮูหยินผู้เฒ่าจึงเอ่ยปากขึ้นมาในที่สุด
“จิ่วเยี่ยพูดมีเหตุผล ไม่สู้ให้พวกเขาสามีภรรยาไปดูก่อน ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องรีบไปรีบมา หากเจอสถานการณ์
