ีกฝ่ายมาถึงบ้านแล้วก็ไม่ควรปล่อยให้พวกเขาท้องว่างกลับไปยามนี้โม่ชูหานเป็นหัวหน้าของเจ้าหน้าที่เหล่านี้ และวันนี้ท่านนายอ าเภอยังมาบ้านสกุลโม่อีกด้วย แม้ว่าคนสกุลโม่จะไม่ต้อนรับพวกเขา พวกเจ้าหน้าที่ก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมาแต่สิ่งที่ไม่คาดคิดคือ พวกเขาสามารถกินเกี๊ยวอร่อย ๆ ได้ไม่เพียงเท่านั้น รสชาติของเกี๊ยวบ้านสกุลโม่ยังอร่อยมาก กระทั่งร้านอาหารชื่อดังในเมืองก็ยังสู้ไม่ได้พวกเจ้าหน้าที่อิ่มหน าส าราญ ขณะเดียวกันก็รู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะคนที่เคยช่วยชุยเหวินจะกลั่นแกล้งคนสกุลโม่ ยิ่งรู้สึกละอายใจแต่อย่างไรเรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว ตอนนี้พวกเขาจะนึกเสียใจก็ไร้ประโยชน์ ต่อไปก็ต้องจงรักภักดีกับหัวหน้าให้มาก เพื่อชดเชยความผิดพลาดในอดีตของพวกเขากระทั่งถึงยามดึก งานเลี้ยงส่งท้ายปีเก่าจึงเริ่มเก็บโต๊ะ ดึกดื่นขนาดนี้แล้วเมิ่งไห่หนิงคงจะต้องขอตัวกลับใครจะรู้ว่าเขากลับถูกดึงดูดไว้ด้วยค าพูดของโม่หานเยี่ยเสียงของโม่หานเยี่ยเต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจจนปิดไม่อยู่
“พี่สะใภ้เก้า เร็วเข้า ท่านมาดูสิ กระต่ายของข้าออกลูกแล้ว…”เฮ่อจือหร่านก าลังอยู่ในครัวช่วยพี่สะใภ้คนอื่นเก็บล้างถ้วยชามพอได้ยินเสียงของน้องสาวสามีก็รีบวิ่งออกไป“หานเยี่ย ข้ามาแล้ว”พี่สะใภ้คนอื่น ๆ พอได้ยินว่ากระต่ายออกลูกแล้ว ก็พากันทิ้งงานในมือวิ่งตามเฮ่อจือหร่านไปกระต่ายตัวนั้นมีขนาดใหญ่กว่ากระต่ายทั่วไปมาก ทั้งยังมีรูปร่างน่าร
