โม่จิ่วเยี่ยลงมือช่วยเหลือเขาก็เพื่อการร่วมมือทางการค้าในอนาคต“วันนี้พวกเราเตรียมกระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานไว้แปดสิบห่อเมื่อครู่คุณชายถังชิมไปหนึ่งห่อ ห่อนั้นก็ถือเป็นของพวกเรา”
แม้จะเป็นเพียงเงินหนึ่งร้อยเหวิน แต่ส าหรับเฮ่อจือหร่านที่ท าการค้าอย่างจริงจังก็ยังต้องพูดให้ชัดเจนถังหมิงรุ่ยก็ไม่ได้เกรงใจ เขาท าการค้ากับครอบครัวผู้มีพระคุณจะไม่เอาผลประโยชน์มาเป็นอันดับหนึ่งเด็ดขาดเมื่อถึงเวลา เขาจะจ่ายเงินตามส่วนแบบเดิม เชื่อว่าจะต้องช่วยสกุลโม่ได้บ้างแน่ตอนนี้กระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานยังไม่ได้ส่งไปที่โรงเตี๊ยม ถังหมิงรุ่ยก็ไม่สามารถยืนยันราคาขายสุดท้ายได้ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้พูดถึงเรื่องส่วนแบ่งกับพี่สะใภ้เก้าล่วงหน้าเหมือนอย่างตุ๊กตาเมื่อจัดการเรื่องขายกระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานเสร็จแล้ว ถังหมิงรุ่ยก็พูดถึงเรื่องอื่น ๆเขามาที่นี่วันนี้ก็เพื่อดูว่าการท าตุ๊กตาเป็นอย่างไรบ้างในช่วงไม่กี่วันนี้เฮ่อจือหร่านก็ไม่ได้สนใจจ านวนตุ๊กตา ทั้งหมดอยู่ในการดูแลของพวกพี่สะใภ้นางจึงออกไปสอบถามพี่สะใภ้ใหญ่เกี่ยวกับจ านวนตุ๊กตาที่ท าได้พี่สะใภ้ใหญ่บอกนางว่า ไม่กี่วันนี้หากรวมกับของที่ท าจากสตรีตระกูลเซี่ยและตระกูลฟาง ก็ท าตุ๊กตาได้ทั้งหมดหนึ่งร้อยห้าสิบตัวเฮ่อจือหร่านแจ้งตัวเลขที่ได้รับมาให้ถังหมิงรุ่ยรู้
ถังหมิงรุ่ยได้ยินว่ามีตุ๊กตามากมายขนาดนี้ ก็รีบร้อนจะไปขายกระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานที่เมืองมณฑล เขา
