อธิบาย“กระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวาน…ชื่อดีจัง เข้าใจง่ายซ ้ายังฟังดูดี”ถังหมิงรุ่ยชมชื่อนี้ไม่หยุดปากจากนั้นเขาก็สอบถามเรื่องราคาเฮ่อจือหร่านไม่มีทางลดราคากระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานเพียงเพราะการร่วมมือกับคนคุ้นเคย อย่างมากก็แค่ไม่คิดราคาเพิ่มเท่านั้น“ข้าห่อกระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานทั้งหมดด้วยกระดาษน ้ามัน ที่คุณชายถังถืออยู่ก็เป็นส่วนหนึ่ง ขายห่อละหนึ่งร้อยเหวิน”หากถังหมิงรุ่ยคิดว่าแพง นางก็จะเข้าเมืองไปหาลูกค้าเองอย่างไรเสียกระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานหนึ่งห่อต้องมีราคาไม่ต ่ากว่าราคานี้เด็ดขาดถังหมิงรุ่ยมองห่ออาหารในมือโดยไม่รู้ตัว
ดูแล้วน่าจะเทใส่ได้เต็มจานเลยเขานึกถึงเมืองใหญ่ที่เคยไปมา อาหารจานเด็ดในโรงเตี๊ยมราคาหลายต าลึงทีเดียวหากกระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานนี้ถูกท าขาย เกรงว่าราคาต ่าสุดต่อจานจะต้องเกินหนึ่งต าลึงขึ้นไปแน่การค้านี้คุ้มค่ามากถึงแม้ตระกูลถังจะตกอับ แต่ก็รู้จักพ่อค้าใหญ่ที่เปิดโรงเตี๊ยมมากมาย อย่างเช่นในเมืองมณฑลที่ใกล้กับเมืองอวิ่นที่สุด เจ้าของโรงเตี๊ยมซึ่งใหญ่ที่สุดของที่นั่นก็มีความสัมพันธ์อันดีกับบิดาของเขาอาหารอร่อยเช่นนี้ เชื่อว่าในใต้หล้าคงเป็นของหายาก หากเขาส่งไปให้คนพวกนั้น ก็เกรงว่าจะมีไม่พอขาย“ดี เอาตามที่พี่สะใภ้โม่บอก ห่อละร้อยเหวิน ท่านมีเท่าไร ข้าต้องการทั้งหมด”เฮ่อจือหร่านไม่รู้ช่องทางการค้าขายของถังหมิงรุ่ย และนางก็ไม่สนใจเรื่องพวกนี้ตอนแรกนางตั้งใจให้
