้านพวกนั้น คงเป็นสิ่งที่พวกท่านไม่ต้องการแล้ว ดังนั้นข้าเสนอเงินยี่สิบต าลึง พวกท่านคิดว่าอย่างไร”“อะไรนะ! ที่ดินกับบ้านมากมายขนาดนั้น เจ้ากลับให้เงินมาแค่ยี่สิบต าลึง มันจะน้อยเกินไปแล้ว” ทันใดนั้นก็มีคนตระกูลชุยออกมาคัดค้านเฮ่อจือหร่านยักไหล่ “ถ้าพวกท่านไม่ยอมรับข้อเสนอของข้าเช่นนั้นข้าก็จะไม่ซื้อที่ดินแล้ว”หลายปีนี้พวกเขาตระกูลชุยหลอกลวงผู้คนมามากมาย ตอนนี้เฮ่อจือหร่านก็จะท าให้พวกเขาลิ้มรสความรู้สึกของการถูกหลอกลวงบ้างตอนนี้ คนตระกูลชุยต่างหมดปัญญาโดยสิ้นเชิงที่ดินเพาะปลูกกับลานบ้านตรงเชิงเขาเหล่านั้น ล้วนเป็นของบรรดาญาติพี่น้อง พวกเขาไม่สามารถตัดสินใจแทนคนอื่นได้
แต่ตอนนี้มีโอกาสที่จะขายที่ดินท ากินทั้งหมดออกไป พวกเขาก็ไม่อยากเสียโอกาสนี้ไปคนตระกูลชุยคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจกลับไปปรึกษากับญาติพี่น้องเหล่านั้นเฮ่อจือหร่านไม่ได้รีบร้อน ท าเพียงรออยู่ที่นี่ครั้งนี้ตระกูลชุยปรึกษากันนานพอสมควร ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วยามถึงได้กลับมาไม่ต้องสงสัยเลยว่า ตอนนี้ตระกูลชุยไม่มีวิธีอื่นที่จะหาเงินได้ และใกล้ถึงเวลาที่ทางการจะมาเก็บค่าปรับแล้ว พวกเขาจึงต้องจ าใจยอมรับชะตากรรมในที่สุด เฮ่อจือหร่านใช้เงินห้าร้อยต าลึงซื้อที่ดินดีของตระกูลชุยแปดสิบหมู่ รวมทั้งที่ดินรกร้างตรงเชิงเขาอีกยี่สิบกว่าหมู่ และบ้านเก่าอีกห้าหลังเพื่อป้องกันไม่ให้เรื่องยืดเยื้อ เฮ่อจือหร่าน จึงขอให้ตระกูลชุยส่งคนไปกับ