เฮ่อจือหร่านครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “แม้ข้าจะยินดีช่วยถอนพิษให้มารดาของหนานรุ่ย แต่ก็ไม่สามารถเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงได้”โม่จิ่วเยี่ยเห็นด้วย “จริงอย่างที่เจ้าว่า”เฮ่อจือหร่านไม่อยากเปิดเผยตัวตน ซึ่งมันก็ท าได้ง่าย ๆ เพียงแค่นางซื้ออุปกรณ์บางอย่างมาแต่งหน้า รับรองว่าไม่มีใครจะจ านางได้ทั้งนั้น“ถึงตอนนั้นข้าจะปลอมตัวเป็นคนแก่ พยายามไม่พูดอะไรเลยดีหรือไม่”โม่จิ่วเยี่ยพยักหน้า “อืม ตกลงตามนี้ อีกสามวันข้าจะไปบอกหนานรุ่ยว่าหาผู้วิเศษที่ถอนพิษได้แล้ว”เมื่อตกลงกันเสร็จ คู่รักก็ใช้เวลาอันแสนหวานชื่นกันสักพักก่อนจะหลับไปอย่างมีความสุขวันรุ่งขึ้น มีเจ้าหน้าที่หลายคนมาที่บ้านเนื่องจากเมื่อวานเมืองอวิ่นเกิดเรื่องวุ่นวาย ก าหนดการเดิมที่จะส่งเจ้าหน้าที่มาวัดพื้นที่รกร้างและที่ดินบนภูเขาจึงไม่ส าเร็จวันนี้เมิ่งไห่หนิงให้ความส าคัญกับเรื่องนี้ก่อน จึงส่งคนมาแต่เช้า
โม่จิ่วเยี่ยพาเจ้าหน้าที่ไปวัดพื้นที่ พบว่าที่ดินรกร้างมีจ านวนใกล้เคียงกับที่พวกเขาประเมินไว้ รวมทั้งหมดห้าสิบเอ็ดหมู่ส่วนบนภูเขานั้นมีความแตกต่างมาก เจ้าหน้าที่เพียงวัดรอบ ๆเชิงเขาเท่านั้น สุดท้ายก็ตัดสินใจขายภูเขาทั้งลูกให้บ้านสกุลโม่ โดยระบุพื้นที่อย่างขอไปทีว่ามีพื้นที่หนึ่งร้อยหมู่ภูเขาใหญ่ขนาดนี้ โม่จิ่วเยี่ยประเมินว่าน่าจะมีอย่างน้อยสามร้อยหมู่ขึ้นไป เห็นได้ชัดว่าเมิ่งไห่หนิงคงก าชับกับเจ้าหน้าที่มาก่อนแล้วอย่างไรก็ตา
