ีชีวิตอยู่ด้วยวิธีอื่น เขาก็คิดไม่ออกว่าจะมีเหตุผลอื่นอีกอย่างไรก็ตาม โม่จิ่วเยี่ยยังคงสงสัยอยู่ดี“ถ้าอยากให้ข้ารู้ว่าพี่แปดยังมีชีวิตอยู่ ท าไมไม่ส่งคนมาบอกข้าโดยตรง มันจะไม่สะดวกกว่าหรือ”หนานรุ่ยส่ายหน้า “ข้าเคยคิดเช่นนั้น แต่หากข้าส่งข่าวมาบอกเจ้าว่าโม่ชูหานอยู่ในมือข้า ด้วยนิสัยของคนสกุลโม่ พวกเจ้าคงจะบุกกลับเมืองหลวงเพื่อช่วยโม่ชูหานออกมาโดยไม่คิดถึงอะไรทั้งสิ้น”“ถ้าเป็นเช่นนั้น ความพยายามทั้งหมดของข้าก็จะสูญเปล่าดังนั้นข้าจึงเลือกที่จะส่งคนไปขุดหลุมศพของโม่ชูหานอย่างเงียบ ๆเพื่อส่งสัญญาณบางอย่างให้เจ้า แล้วใช้กู่พิษควบคุมโม่ชูหานให้เป็นหนึ่งในมือสังหาร”“โม่ชูหานมีวรยุทธ์สูงส่ง ข้ากังวลว่าเจ้าจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาดังนั้นจึงควบคุมให้เขาไม่กินไม่ดื่มในช่วงหลายวันนั้นเพื่อลด
พละก าลัง หวังเพียงว่าในระหว่างการต่อสู้ เจ้าจะสามารถพบคนที่คุ้นเคยจากตัวเขา…”ค าพูดเหล่านี้ของหนานรุ่ยสามารถอธิบายทุกอย่างได้ทั้งหมดโม่จิ่วเยี่ยจึงถามต่อไป“ในเมื่อท่านส่งพี่แปดของข้ามาในกลุ่มมือสังหาร ท าไมถึงต้องมาตามหาเขาที่นี่อีก”นี่คือประเด็นส าคัญนี่คือจุดประสงค์แท้จริงที่หนานรุ่ยมาที่นี่“มือสังหารชุดด าที่ข้าส่งไปไม่มีใครรอดชีวิตกลับมา ย่อมจะดึงดูดความสนใจของคนผู้นั้น ในขณะเดียวกันเขาก็พบว่าโม่ชูหานไม่ได้อยู่ข้างกายข้า ยิ่งไปกว่านั้น จากปฏิกิริยาของกู่แม่ก็เห็นได้ว่ากู่ลูกในตัวโม่ชูหานยังมีชีวิตดีอยู
