ไข่เจียวมะเขือเทศสีสันสดใส ผัดกระเทียมอ่อนกับเนื้อ มันฝรั่งผัด มันเทศเชื่อม และอาหารหม้อใหญ่ซึ่งมีทั้งซี่โครงหมู ถั่วฝักยาวและข้าวโพด ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นอาหารที่ทุกคนไม่เคยเห็นมาก่อนเมื่อเห็นอาหารแปลกตาเหล่านี้ ไม่ใช่เพียงเมิ่งไห่หนิงเท่านั้นแม้แต่พี่แปดและพี่ห้าก็ยังอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจเฮ่อจือหร่านไม่คิดจะอธิบายอะไรมาก นางส่งสายตาให้โม่จิ่วเยี่ยชายหนุ่มจึงเชิญให้ทุกคนเริ่มรับประทานพอได้ชิมก็แทบจะอ้าปากค้างเพราะความอร่อย…เมิ่งไห่หนิงไม่สนใจภาพลักษณ์อีกต่อไป เขาพับแขนเสื้อและกินอย่างเอร็ดอร่อยเหมือนกับพี่น้องสกุลโม่กระทั่งรู้สึกว่าตัวเองอิ่มแล้ว เมิ่งไห่หนิงจึงวางตะเกียบลงและถามว่า “พี่เก้า วัตถุดิบพวกนี้ข้าก็ไม่เคยเห็นมาก่อน คงไม่ได้ซื้อมาจากชาวต่างชาติใช่หรือไม่”เขารู้ดีว่าตัวเองถามทั้ง ๆ ที่รู้ค าตอบ แต่ก็อดถามไม่ได้…“เป็นเช่นนั้นจริง ๆ ถ้าน้องชายเมิ่งชอบก็กินให้มาก ๆ เถอะ” โม่จิ่วเยี่ยตอบอย่างคลุมเครือตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์จะอธิบายอะไรมาก อาหารที่ภรรยาท าอร่อยมาก เขาต้องกินให้มากกว่านี้
น ้าชาหนึ่งกา อาหารอันโอชะหนึ่งโต๊ะ เมิ่งไห่หนิงอยากจะอยู่ที่บ้านสกุลโม่ จนไม่ยอมกลับไปเสียแล้วแต่น่าเสียดาย เขายังต้องอยู่กับความเป็นจริงหลังจากทานอาหารเสร็จ เฮ่อจือหร่านก็ชงชาอีกกาให้พวกเขากระทั่งถึงยามเย็นแล้ว เมิ่งไห่หนิงถึงได้กล่าวลาอย่างอาลัยอาวรณ์ไม่ว่าอย่างไร เมิ่งไห่หนิงก็ได้ช่วยเหลื
