พอพูดถึงลานบ้านที่ถูกทิ้งร้างเหล่านั้น อาจเป็นเพราะพวกเขาค านึงว่าในบ้านมีคนเก้าคน ไม่ว่าจะมีคนมากหรือน้อย หากวันหนึ่งพวกเขาตัดสินใจแยกบ้านออกไป การมีบ้านไว้หลายหลังก็นับว่าเป็นประโยชน์เขาพยายามอย่างยากล าบากเพื่อเข้าใจเหตุผลที่สกุลโม่ซื้อที่ดินและบ้านไว้มากมายขนาดนี้ แต่พอโม่จิ่วเยี่ยเอ่ยปาก ก็ดูเหมือนจะท าให้เขาตกใจอีกครั้ง“พี่เก้า ภูเขารกร้างตรงนั้นก็ไม่สามารถเพาะปลูกได้ ท่านจะซื้อมาเพื่ออะไร”โม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าเมื่อเขาพูดถึงการซื้อภูเขา อีกฝ่ายก็จะมีความคิดแบบนี้อย่างไรก็ตามสิ่งที่พวกเขาจะท าในอนาคตก็ต้องถูกเปิดเผยอยู่แล้ว ตอนนี้จึงไม่จ าเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป“ภรรยาของข้าได้ตกลงกับชาวต่างชาติคนนั้นไว้ หากเขามาที่นี่ครั้งหน้า จะน าไม้ผลที่พิเศษจากบ้านเกิดของพวกเขามาด้วย ได้ยินว่าต้นไม้เหล่านั้นส่วนใหญ่เติบโตบนภูเขา ข้าจึงตัดสินใจซื้อภูเขาสักลูกเพื่อทดลองปลูกมันดู”การอธิบายของเขาไม่ได้ช่วยอะไรมาก ตอนนี้ไม่เพียงเมิ่งไห่หนิงที่ไม่เข้าใจ แม้แต่โม่ชูหานก็ไม่เห็นด้วย
“น้องเก้า ข้ารู้ว่าก่อนถูกเนรเทศตระกูลเดิมของน้องสะใภ้ให้เงินนางมาไม่น้อย หากมีเงินนางก็ควรเก็บไว้เผื่อยามฉุกเฉิน ไม่ต้องพูดถึงว่าชาวต่างชาติคนนั้นจะส่งต้นกล้าไม้ผลมาจริงหรือไม่ ต่อให้อีกฝ่ายจะมาจริง ๆ สภาพอากาศของซีเป่ยก็อาจจะไม่เหมาะสมส าหรับการเพาะปลูกมัน”เรื่องแบบนี้โม่จิ่วเยี่ยไม่อาจอธิบายได้มากนัก มีเพียงเขาเท่านั้นท
