ผู้เฒ่าโจวรู้จักทุกอย่างในที่แห่งนี้เป็นอย่างดี“พื้นที่ตรงนั้นเป็นที่รกร้างจริง ๆ ตอนนั้นคนในตระกูลของเราบุกเบิกมาถึงแค่ตรงนี้”โม่จิ่วเยี่ยถามต่อ “หากอยากซื้อพื้นที่รกร้างเหล่านี้ ก็สามารถไปท าเรื่องที่ที่ว่าการได้เลยใช่หรือไม่”“ถูกต้องแล้ว ทุกปีที่ว่าการอ าเภอจะขายที่รกร้างในราคาหมู่ละหนึ่งต าลึง ถ้าเจ้าเลือกที่ดินตรงไหนได้แล้ว สามารถไปยื่นค าร้องที่ที่ว่าการ จากนั้นจะมีเจ้าหน้าที่มาวัดพื้นที่ให้ เมื่อจ่ายเงินแล้วก็จะออกโฉนดที่ดินให้”ทั้งสองรู้ราคาตลาดของที่กินรกร้างนี้แล้ว วันหน้าตอนเข้าเมืองก็จะไปยื่นค าร้องกับที่ว่าการอ าเภอมีเมิ่งไห่หนิงอยู่ด้วย ทุกอย่างคงจะราบรื่นไปหมดหลังจากดูที่ดินผืนนี้แล้ว ทุกคนก็มาถึงบริเวณบ้านร้างเหล่านั้นบ้านเรือนเหล่านี้เคยเป็นของทั้งสามตระกูล เหมือนกับที่ดินตระกูลจ้าวและตระกูลโจวซื้อไว้ไม่ติดกันไม่ต้องพูดถึงสภาพความเสียหายของบ้านเรือน คงต้องรื้อทิ้งแล้วสร้างใหม่ทั้งหมด ดังนั้นพวกเขาจึงท าเพียงตรวจดูพื้นที่ตรงนั้นแล้วปรึกษาหารือกัน
ตอนนี้พวกเขายังไม่ได้ซื้อบ้านของตระกูลชุยมา เรื่องการวางแผนก็ไม่ต้องรีบมาหมู่บ้านซีหลิ่งหลายวันแล้ว เฮ่อจือหร่านเพิ่งจะได้เดินส ารวจอย่างละเอียดเป็นครั้งแรกเมื่อนางมองบ้านเรือนต่าง ๆ ก็พบว่าหลังบ้านอยู่ห่างจากเชิงเขาอย่างน้อยสามสิบจั้งพื้นที่ตรงนี้ไม่ได้ราบเรียบเหมือนที่ดินรกร้างทางเหนือ แต่มีความลาดเอียงเล็กน้อยและดูจากคุณ
