ของพวกนางหลังแต่งเข้าตระกูลชุยนั้นยากล าบากเพียงใดขณะที่เฮ่อจือหร่านก าลังครุ่นคิดอยู่นั้น ก็มีคนหลายคนวิ่งเข้าไปหาตระกูลจ้าวกับตระกูลโจวคนหลายคนพบหน้าลูกสาวของตัวเอง พวกเขาต่างกอดลูกสาวและร ่าไห้อย่างสุดซึ้ง“เอ้อหนี่ พ่อแม่ไร้ความสามารถ ถึงได้ปล่อยให้เจ้าต้องทนทุกข์อยู่ในตระกูลชุยมาถึงสองปีกว่า ตอนนี้ดีแล้ว ท่านนายอ าเภออนุญาตให้พวกเจ้าหย่าร้างได้ พวกเราจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยในวันนี้เลย”“เฉี่ยวซิ่ง พวกเดรัจฉานตระกูลชุยใช้งานเจ้าเยี่ยงทาส วันนี้พวกเราจะให้เจ้าตัดขาดกับพวกมัน”“ดีจริง ๆ ลูกสาวข้าไม่ต้องทนทรมานอยู่ในตระกูลชุยอีกแล้ว เจ้าวางใจได้ พอกลับบ้านมาแล้ว พ่อแม่กับพวกพี่น้องจะเลี้ยงดูเจ้าเอง”ในตอนที่พวกเขากอดลูกสาวของตนและก าลังร ่าไห้ ในกลุ่มคนของตระกูลจ้าวและตระกูลโจว ท่ามกลางเสียงร้องไห้โหยหวนของผู้หญิงที่ราวกับเป็นคนบ้า ก็มีชายร่างสูงใหญ่หลายคนลากสตรีที่ดูไม่ค่อยเหมือนคนมายืนต่อหน้าเจ้าหน้าที่พวกเขาโยนนางเหล่านั้นลงบนพื้นอย่างไม่ไยดี
“ใต้เท้าขอรับ พวกเราต้องการหย่าภรรยา ชาตินี้ถึงแม้จะไม่ได้แต่งงานอีก ก็ไม่ขอรับผู้หญิงตระกูลชุยมาเป็นภรรยา”“ใช่แล้ว พวกเราไม่ต้องการผู้หญิงตระกูลชุย ถึงตายก็ไม่เอา”เมื่อเห็นว่าพวกเขามีท่าทีเด็ดเดี่ยว เหล่าสตรีตระกูลชุยก็หยุดร้องไห้หญิงร่างอวบอ้วนคนหนึ่งลุกขึ้น เดินมาหาชายหนุ่มตระกูลจ้าวคนหนึ่ง พลางยกมือขึ้นพยายามเพื่อดึงแขนเขา“จ้าวอวี้ซา
