เฮ่อจือหรานไม่รู้ถึงความคิดของพวกชาวบ้าน หลังจากขนส่งสินค้าเที่ยวสุดท้ายกลับมาแล้ว นางก็จ่ายเงินให้กับคนขับเกวียนเหล่านั้นคลังสินค้าที่ท่าเรือ พี่แปดก็คืนกุญแจให้กับเจ้าของตามที่โม่จิ่วเยี่ยสั่งไว้การซื้อสินค้ามากมายเช่นนี้ ท าให้ทุกคนในบ้านไม่อาจละสายตาจากมันได้โดยเฉพาะกระต่ายขนปุยตัวยักษ์และกระต่ายหูตกไม่กี่ตัวนั้น พาให้บรรดาหญิงสาวต่างหลงรักจนไม่อยากปล่อยมือ แม้แต่ข้าวปั้นน้อยที่ท าให้พวกนางเอ็นดูมาหลายวัน เมื่อเทียบกับกระต่ายพวกนี้แล้ว ก็ดูเหมือนจะไม่น่าสนใจเท่าไหร่ข้าวปั้นน้อยไม่รู้ตัวว่าตนเองเสียความนิยมไปเพราะกระต่ายไม่กี่ตัวมันวิ่งไปที่เพิงหญ้าโดยไม่สนใจผู้ใด เพื่อไปตั้งกฎกับกระต่ายสองร้อยตัวเมื่อทุกคนตั้งใจจะไปดูสภาพของพวกกระต่าย พอเดินเข้าไปในเพิงหญ้า ก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่เห็นตรงหน้า
ข้าวปั้นน้อยยังคงนั่งอยู่บนพื้นเหมือนเมื่อคืน ส่งเสียงร้องที่คนทั่วไปไม่อาจเข้าใจได้ มือสั้นอวบของมันยังคงตบพื้นเป็นระยะกระต่ายเหล่านั้นราวกับได้รับค าสั่งบางอย่าง ไม่ว่าจะเป็นตัวใหญ่หรือตัวเล็ก ต่างก็เอนตัวพิงลูกกรง ขาทั้งสองข้างแตะพื้น เท้าหน้าทั้งสองวางไว้ที่หน้าอก จ้องมองข้าวปั้นน้อยไม่วางตา…ทุกคนตะลึงงันไปชั่วครู่ ก่อนที่จะระเบิดเสียงหัวเราะลั่นพี่สะใภ้รองดึงตัวเฮ่อจือหร่านมา ก่อนพูดหยอกล้อว่า“น้องสะใภ้เก้า ข้าวปั้นน้อยไม่ได้มีความสามารถพิเศษอะไรใช่หรือไม่? มันถึงสามารถตั้งกฎให้กระต่ายม
