ครั้งนี้เฮ่อจือหร่านไม่ได้รีบร้อนท าตุ๊กตานางคอยสังเกตผู้คนในเมืองอวิ่นมาหลายวัน ใช่ว่าที่นี่จะไม่มีคนรวย แต่ก็ไม่ได้มีมากเหมือนเมืองอื่นแม้ว่าตุ๊กตาจะมีต้นทุนต ่า แต่ถังหมิงรุ่ยเคยขายได้ในราคาที่สูงลิ่วถึงตัวละสิบต าลึงและผ้าเหล่านี้ก็ไม่ใช่ว่าจะหาโอกาสน าออกมาได้ตลอด หากใช้ไปหมดแล้วก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะสามารถน าออกเพิ่มเติมได้อีกยังมีถังหมิงรุ่ยอีกคน นับตั้งแต่เข้าเมืองอวิ่นมา อีกฝ่ายก็ไม่มีข่าวคราวอะไรเลยนางตั้งใจว่าจะติดต่อหาถังหมิงรุ่ยให้ได้ก่อน แล้วค่อยวางแผนต่อไปดังนั้น เรื่องท าตุ๊กตาจึงไม่ได้รีบร้อน แต่ก็ใช่ว่าจะลงมือท าไม่ได้เลยหลายวันมานี้พวกพี่สะใภ้ต่างเหนื่อยกับเรื่องในบ้าน จึงไม่จ าเป็นต้องมาอดหลับอดนอนเพื่อท ามาหากินกับเรื่องที่ไม่เร่งด่วน“พี่สะใภ้ทั้งหลาย การท าตุ๊กตาไม่ได้รีบร้อนหรอกเจ้าค่ะ คราวนี้มีผ้าที่มีสีสันมากมาย ข้าอยากจะศึกษารูปแบบเพิ่มเติมอีกสักหน่อยก่อน”
เมื่อบรรดาพี่สะใภ้ได้ยินว่าน้องสะใภ้เก้าต้องการศึกษารูปแบบตุ๊กตาเพิ่มเติม ก็รู้ว่าเรื่องนี้รีบร้อนไม่ได้ จึงล้มเลิกความคิดที่จะลงมือท ามันทันที่ฮูหยินผู้เฒ่ายืนอยู่หลังกลุ่มคน เห็นทุกคนพูดคุยกันเกือบเสร็จแล้ว จึงเอ่ยปากเร่งเร้าว่า“ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว ทุกคนกินข้าวเสร็จก็รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ยังมีงานที่ต้องท าอีกมาก”พี่สะใภ้ทั้งหลายมักจะเชื่อฟังค าพูดของแม่สามีเสมอ จึงพากันแยกย้ายออกจากเพิงหญ้าไปเตร
