ียมอาหารเย็นในบ้านยังมีวัตถุดิบสดใหม่อีกมากที่ยังไม่ได้ท าให้ทุกคนลิ้มลองแต่เฮ่อจือหร่านเหนื่อยมาทั้งวันแล้วจึงหยุดคิดเรื่องนี้ไปนางกินอาหารเย็นกับโม่จิ่วเยี่ยเสร็จ ก็พาข้าวปั้นน้อยเข้าไปในพื้นที่มิติด้วยกันโม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าภรรยาเหนื่อยมาทั้งวัน หลังจากอาบน ้าเรียบร้อยจึงอาสาช่วยนวดให้นางนานมากแล้วที่เฮ่อจือหร่านไม่ได้รับการดูแลเช่นนี้เมื่อฝ่ามือใหญ่ของโม่จิ่วเยี่ยกดลงบนไหล่ที่ปวดเมื่อยของนางเฮ่อจือหร่านก็เปล่งเสียงครางแผ่วเบาออกมาด้วยความสบายตัว“อืม…ตรงนั้นแหละ…”
เสียงนี้…สัมผัสอันนุ่มนวลนี้…ส าหรับโม่จิ่วเยี่ยแล้ว มันเป็นการทรมานอย่างแสนสาหัสร่างกายของเขาเริ่มกระสับกระส่ายอย่างควบคุมไม่ได้อย่างไรก็ตาม หญิงสาวที่ก าลังเพลิดเพลินกับการบริการสุดพิเศษจากสามียังไม่รู้ตัวว่านางก าลังเล่นอยู่กับไฟ!ร่างกายของโม่จิ่วเยี่ยร้อนรุ่มจนทนไม่ไหว มือใหญ่ของเขาเริ่มสูญเสียการควบคุมเฮ่อจือหร่านรู้สึกถึงแรงบีบนวดที่ผิดปกติ จึงหันมาถาม“ท่านมีเรื่องกังวลอะไรหรือ เหตุใดถึงไม่มีสมาธิเช่นนี้”เสียงของนางเพิ่งจะขาดค า ร่างกายก็ถูกชายหนุ่มกอดรัดเข้าสู่อ้อมอกอย่างแรงตามมาด้วยจุมพิตอันเร่าร้อนและเก้อเขินเล็กน้อยเฮ่อจือหร่านที่เพิ่งจมดิ่งอยู่ในความสุขจากการบีบนวด กลับถูกโม่จิ่วเยี่ยจู่โจมอย่างกะทันหัน นางจึงพยายามผลักเขาออกตามสัญชาตญาณแม้นางจะมีชีวิตมาสองชาติแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้ใกล้ชิดกับบุรุษคนห
