อขนสิ่งของที่ซื้อมาจากชาวต่างชาติกลับเรือนตามหลักแล้ว การมีคนไปช่วยที่คลังสินค้ามากหน่อยก็เป็นเรื่องดี เพราะที่นั่นมีของอยู่เยอะมากแต่โม่จิ่วเยี่ยไม่ได้ตั้งใจจะพาพี่แปดไปด้วย เมื่อคืนหร่านหร่านเตรียมพวกกระต่ายไว้มากมาย คงไม่สามารถเลี้ยงพวกมันกลางแจ้งได้ถ้าไม่มีโรงเรือนที่เหมาะสม อย่างน้อยก็ต้องสร้างเพิงหญ้าชั่วคราวที่สามารถกันลมกันฝนให้ได้ก่อน“พี่แปด ข้าจะพาเหลียงห่าวกับคนอื่น ๆ เข้าเมือง วันนี้รบกวนท่านไปจ้างงานคนจากหมู่บ้าน ให้มาช่วยกันสร้างเพิงหญ้าด้านหลังบ้านเถอะ”โม่ชูหานรู้สึกงุนงงเล็กน้อย “น้องเก้า ท าไมพวกเราต้องสร้างเพิงหญ้าด้วยเล่า”
“พี่แปดลืมไปแล้วหรือ เมื่อวานพวกเราซื้อกระต่ายมาจากชาวต่างชาติเยอะมาก แน่นอนว่าต้องสร้างเพิงให้พวกมันอยู่อาศัย”พอรู้ว่าไม่ได้ไปขนย้ายสิ่งของพร้อมกับน้องเก้าและน้องสะใภ้ โม่ชูหานก็รู้สึกผิดหวังอยู่บ้างตั้งแต่เขามาตั้งรกรากที่หมู่บ้านซีหลิ่งจนถึงตอนนี้ ยังไม่เคยออกไปดูสภาพบ้านเมืองในเมืองอวิ่นเลยอีกไม่นานเขาก็จะต้องไปเป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ของที่ว่าการอ าเภอแล้ว แต่กลับไม่คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมของที่นี่เลยแต่สิ่งน้องเก้าพูดก็ส าคัญมาก ตอนนี้พี่ห้าไม่เพียงสูญเสียความทรงจ า แต่ร่างกายของเขายังไม่ฟื้นตัวนักตอนนี้ในบ้านมีเพียงเขากับน้องเก้าเป็นบุรุษที่สามารถรับมือกับเรื่องต่าง ๆ ได้ การที่เขาไปท าเรื่องแบบนี้ก็ถือว่าสมควรแล้วขณะที่โม่ชูหานก าลังจะตอบตก
