ะกูลก็จะออกแรงท างานมากขึ้น และสามารถหาเงินมาใช้จ่ายในครอบครัวได้คิดมาถึงตรงนี้ หัวหน้าตระกูลทั้งสองก็รู้สึกว่า วันหน้าจ าเป็นจะต้องสร้างความสัมพันธ์อันดีกับ สกุลโม่การร่วมทานอาหารในวันนี้ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีด้วยความคิดนี้ ผู้เฒ่าทั้งสองจึงลุกขึ้นยืนพร้อมเพรียงกัน พูดจาสุภาพกว่าปกติหลายส่วน“เหล่าจิ่ว ขอบคุณส าหรับการต้อนรับในวันนี้ ต่อไปหากมีเรื่องอะไรพวกเจ้าก็บอกมาได้เลย ตราบใดที่พวกเราท าให้ได้ ก็จะไม่ละเลยอย่างแน่นอน ตอนนี้ดึกมากแล้ว พวกเจ้าก็ยุ่งมาทั้งวัน ควรรีบพักผ่อน”เมื่อผู้เฒ่าจ้าวพูดจบ ผู้อาวุโสทั้งสองก็ลุกขึ้นบอกลาฟางฉวนโจวกับเซี่ยเทียนไห่เห็นดังนั้นจึงลุกขึ้นยืนตามหลังกล่าวขอบคุณสกุลโม่ส าหรับการต้อนรับ พวกเขาก็ออกไปพร้อมกับหัวหน้าตระกูลทั้งสองเมื่อส่งแขกกลับไปแล้ว พี่สะใภ้ทั้งหลายก็ช่วยกันเก็บถ้วยชามพี่สะใภ้แปดถือจานเปล่าสองใบเดินไปที่ครัว เอ่ยวิจารณ์อาหารมื้อนี้ไม่หยุด
“น้องสะใภ้เก้า ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าในหัวของเจ้ามีอะไรบ้าง ถึงคิดวิธีกินข้าวแบบนี้ขึ้นมาได้ เอาวัตถุดิบมาวางบนโต๊ะแล้วลวกกิน เนื้อวัวกับเนื้อแกะก็นุ่มมาก กินแล้วเคี้ยวเพลินจริง ๆ อีกทั้งพวกเครื่องในที่มีกลิ่นแรง ๆ ตอนแรกข้ายังไม่รู้ว่าจะกลืนลงคออย่างไร แต่พอได้ชิมค าแรกก็หยุดมือไม่ได้เลย”“มันเทศกับมันฝรั่งก็อร่อยมาก ข้าชอบรสสัมผัสแบบนั้นที่สุด”“แล้วก็นะน้องสะใภ้เก้า ท าไมเจ้าถึงท าพวกของทะเลเปลือกแข็งให
