ภัยคุกคามส าหรับพวกเขา แต่ใครจะล่วงรู้จิตใจของผู้มีอ านาจได้ทั้งหมด?
ดังนั้นเฮ่อจือหร่านจึงตั้งใจจะสังเกตการณ์ให้ดีเสียก่อน แล้วค่อยวางแผนต่อแน่นอนว่าตอนนี้คนในครอบครัวมีมากขึ้น การไม่ท าอะไรเลยคงไม่ดี หลังจากจัดการเรื่องในบ้านเรียบร้อยแล้ว นางจะคิดหาวิธีที่ทุกฝ่ายพอใจ“พี่สะใภ้รอง ข้ารู้ว่าท่านรีบร้อนจะหาเงินเข้าบ้าน แต่ก่อนหน้านั้น ท่านต้องดูวัตถุดิบที่เราใช้ในวันนี้เสียก่อน”เฮ่อจือหร่านรู้ดีว่าพี่สะใภ้รองเป็นคนตรงไปตรงมา ดังนั้นเวลาพูดคุยกับนางจึงไม่จ าเป็นต้องอ้อมค้อมฮูหยินผู้เฒ่าซึ่งปกติแล้วแทบไม่เคยแสดงความเห็นต่อหน้าลูกสะใภ้ก็เอ่ยขึ้นมา“สะใภ้เซี่ย น้องสะใภ้เก้าของเจ้าเตรียมวัตถุดิบพวกนี้มา ยังไม่ต้องพูดถึงของอย่างอื่น แค่เครื่องปรุงรสเผ็ดอย่างนี้พวกเราก็หามาไม่ได้ หากไม่มีวัตถุดิบ แล้วจะพูดถึงหาเงินได้อย่างไร”เมื่อได้ยินค าพูดของฮูหยินผู้เฒ่า เฮ่อจือหร่านก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมผู้อาวุโสอาจกล่าวได้ว่าในบรรดาสตรีทั้งหมดของสกุลโม่ ฮูหยินผู้เฒ่าเป็นคนที่วางแผนได้รอบคอบที่สุด
นางสามารถมองเห็นปัญหาส าคัญที่ท าให้การค้านี้ไม่อาจท าได้ในชั่วพริบตา“ท่านแม่พูดถูกแล้วเจ้าค่ะ พริกที่ใช้ปรุงรสข้าซื้อมาจากชาวต่างชาติ แม้จะดูเหมือนมีปริมาณมาก แต่ก็จ ากัดเพียงให้ใช้ได้แค่คนในครอบครัวเราเท่านั้น ถ้าจะเอาไปท าการค้าเพื่อหาเงิน ไม่กี่วันก็คงหมดแล้ว”พี่สะใภ้รองดูท้อแท้อย่างเห็นได้ชัด “น่าเสียดายจร
