ิง ๆ ที่ท าการค้าดี ๆ แบบนี้ไม่ได้”“ไม่มีอะไรต้องเสียดายหรอกเจ้าค่ะ ข้าซื้อเมล็ดพันธุ์จากชาวต่างชาติมาหลายชนิด หนึ่งในนั้นมีพริกอยู่ด้วย พอถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้า พวกเราก็ปลูกสักหมู่ ตอนนั้นพวกเราก็จะมีพริกได้เพียงพอแล้ว”พี่สะใภ้รองได้ยินดังนั้นก็ยิ้มอย่างมีความสุขทันที่“จริงหรือน้องสะใภ้เก้า ถึงตอนนั้นข้าจะไม่เกียจคร้านแน่นอน จะปลูกพริกให้เยอะ ๆ เลย”พูดถึงเรื่องการเพาะปลูก โม่หานเยี่ยก็เกิดความสนใจขึ้นมา“พี่สะใภ้เก้า ตอนที่ข้าก าลังอ่านหนังสือที่ท่านให้มา ข้าพบว่าสมุนไพรบางชนิดไม่เพียงปลูกง่าย แต่ยังมีราคาสูงอีกด้วย ข้าคิดว่าอีกสักพักจะลองไปดูที่เมือง ซื้อเมล็ดพันธุ์สมุนไพรมา พอถึงฤดูใบไม้
ผลิก็จะปลูกสมุนไพรไว้ แน่นอนว่ามันจะต้องช่วยเพิ่มรายได้ให้บ้านเราได้บ้าง”พี่สะใภ้คนอื่น ๆ เห็นน้องสาวสามีคิดวิธีหาเงินช่วยครอบครัวก็เหมือนจะรู้สึกกระวนกระวายใจอยู่บ้างแต่ตอนที่พวกนางอยู่ในเมืองหลวงล้วนเติบโตมาอย่างทะนุถนอมนอกจากจะท างานฝีมือได้บ้างแล้ว ก็ไม่มีทักษะอย่างอื่นอีกพี่สะใภ้ใหญ่เอ่ยถามอย่างระมัดระวัง “น้องสะใภ้เก้า พวกพี่สะใภ้ไม่มีความรู้มากเท่าเจ้า ต่อไปถ้าเจ้ามีงานอะไรที่ท าเงินได้ ขอแค่บอกกล่าวสักค า พี่สะใภ้จะช่วยเจ้าเต็มที่แน่นอน”สะใภ้คนอื่น ๆ เห็นดังนั้นก็พากันแสดงท่าทีและพูดออกมาแบบเดียวกันกับพี่สะใภ้ใหญ่สรุปก็คือ ต่อไปพวกนางจะเชื่อฟังน้องสะใภ้เก้าทั้งหมด น้องสะใภ้เก้าชี้ไปทางตะวัน
