่สะใภ้ ก้มหน้าก้มตาท าธุระของตัวเองต่อเฮ่อจือหร่านเตรียมกระเทียมสับไว้ล่วงหน้าตอนที่พี่สะใภ้ก าลังยุ่งส่วนพริกเกลือส าหรับผัดกั้งก็ผสมเตรียมไว้แล้วเช่นกันนางโรยกระเทียมสับลงบนกุ้งมังกรอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นจึงใส่ลงในหม้อต่อมาเฮ่อจือหร่านก็มาที่อีกเตาหนึ่ง และเริ่มผัดกั้งต่อหน้าทุกคนไม่นานกลิ่นหอมเผ็ดก็ลอยฟุ้งไปทั่ว ลอยลอดออกตามช่องประตูไปพี่สะใภ้แปดสูดจมูกแรง ๆ“ถึงข้าจะไม่รู้ว่าน้องสะใภ้เก้าท าอาหารอะไร แต่กลิ่นนี้ท าให้น ้าลายข้าไหลแล้ว”
พี่สะใภ้รองพูดจาล้อเล่นว่า “ดูสิ นิสัยชอบกินของน้องสะใภ้แปดเราก าเริบอีกแล้ว”จากนั้นทุกคนก็หัวเราะกันอย่างครึกครื้น…ตอนที่อาหารทะเลสองจานออกจากกระทะ ก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากประตูใหญ่เฮ่อจือหร่านตามพวกพี่สะใภ้ออกไปดูเห็นโม่จิ่วเยี่ยเดินน ามา พร้อมกับชาวบ้านอีกหนึ่งคน พวกเขาแบกโต๊ะกลมตัวใหญ่มาด้านหลังยังมีชาวบ้านอีกหลายคน แต่ละคนถือเก้าอี้มาคนละสองตัวและคนที่เดินรั้งท้ายคือผู้เฒ่าโจวผู้เฒ่าโจวอายุมากแล้ว จึงไม่ได้ยกโต๊ะเก้าอี้ แต่ถือถุงถ่านไม้มาด้วยยังไม่ทันจะเข้าลานบ้าน ผู้เฒ่าโจวก็อดถามไม่ได้ว่า “เหล่าจิ่วบ้านเจ้าท าอาหารอะไรอร่อย ๆ หรือ หอมยิ่งกว่าอาหารจากร้านในเมืองเสียอีก”โม่จิ่วเยี่ยรู้เรื่องนี้อยู่บ้าง“ฮ่ะ ๆ …คงเป็นภรรยาข้าท าอาหารจากกุ้งยักษ์กับกั้งขอรับ”“กุ้งยักษ์? กั้ง?” ผู้เฒ่าโจวดูประหลาดใจมาก
เขาเป็นคนที่อาศัยอยู่ในเมืองอวิ่นมาเกือบทั้ง
