ๆ อยู่ข้างกายเฮนรี่การกระท านี้พาให้เฮนรี่และสหายต่างตกตะลึงในความเข้าใจของเขา ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าโลกนี้ยังมีคนที่บินได้เขาจ้องมองโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านด้วยสายตาอิจฉา“พวกท่านเก่งมาก ถึงกับบินได้ด้วย”เฮ่อจือหร่านส่ายหน้าพลางหัวเราะ แต่ก็ไม่ได้อธิบายอะไรหูชงเห็นเป็นเรื่องปกติ ตอนอยู่ที่เมืองหลวง เขาก็เคยเห็นพวกองครักษ์เดินบนหลังคากับก าแพงมาแล้วในฐานะแม่ทัพ โม่จิ่วเยี่ยจะไม่มีวรยุทธ์เช่นนี้ได้อย่างไรหลังจากพวกชาวต่างชาติหายตกใจแล้ว เฮ่อจือหร่านจึงเร่งเร้า“เฮนรี่ ท่านไม่ได้จะซ่อมเรือหรอกหรือ”เฮนรี่ดึงสติที่ล่องลอยกลับมา แล้วพาคนไปที่ด้านบนของเรือสินค้า
เฮ่อจือหร่านไม่รู้เรื่องการซ่อมเรือ ตอนนี้จึงท าได้แค่เป็นล่ามให้เฮนรี่หลังจากอธิบายไปรอบหนึ่ง หูชงก็เข้าใจปัญหาของเรือสินค้าคร่าว ๆ แล้ว เขาจึงตรวจสอบทุกอย่างอยู่คนเดียวเฮนรี่ปล่อยให้ผู้ช่วยของตนอยู่ที่นั่นคอยช่วยหูชง แล้วตั้งใจจะพาโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านเที่ยวชมภายในเรือสินค้าเฮ่อจือหร่านไม่ได้สนใจเรือสินค้าดั้งเดิมนี้เท่าไหร่นางรู้ว่าในยุคนี้ชาวต่างชาติเดินทางข้ามทะเลมาที่นี่ก็เพื่อหาเงินเท่านั้นเมื่อชาวต่างชาติมาถึง พวกเขาก็จะบรรทุกสินค้าจากประเทศของตนจนเต็มเรือ เพื่อน ามาค้าขายในต้าซุ่น แล้วน าสินค้าพิเศษของต้าซุ่นกลับไปดังนั้นสิ่งที่นางสนใจคือสินค้าที่เฮนรี่น ามา“เฮนรี่ ท่านพาข้าไปดูสินค้าของท่านได้หรือไม่”แม้ว่าเฮนรี่
