จะมาต้าซุ่นเป็นครั้งแรก แต่ในช่วงไม่กี่วันที่เขาหาช่างซ่อมเรือในเมืองอวิ่น ก็สังเกตว่าผู้คนที่นี่มีฐานะร ่ารวยหรือไม่ได้จากเสื้อผ้าที่พวกเขาสวมใส่เขามั่นใจว่าเฮ่อจือหร่านกับสามีของนางไม่ใช่คนร ่ารวยเขาจึงไม่เคยคิดจะท าการค้ากับอีกฝ่าย
แม้จะเป็นเช่นนั้น เฮนรี่ก็ยังตอบรับค าขอของเฮ่อจือหร่านอย่างเต็มใจเฮ่อจือหร่านช่วยเหลือเขามากมาย การให้พวกเขาได้เปิดหูเปิดตาก็นับเป็นเรื่องที่ดีเฮนรี่พาทั้งคู่เข้าไปในคลังสินค้า แล้วเปิดผ้าที่คลุมสินค้าเหล่านั้นออกสินค้าที่เขาน ามาทั้งหมดปรากฏสู่สายตาของทั้งสองคนเฮนรี่ชี้สินค้าเหล่านั้นด้วยท่าทางภูมิใจเล็กน้อย พลางกล่าวว่า“สินค้าทั้งหมดนี้คือของดีจากประเทศของพวกเรา เชิญพวกท่านดูได้ตามสบาย”เฮ่อจือหร่านรู้สึกคุ้นเคยกับสิ่งของเหล่านี้อยู่แล้วนอกจากธัญพืชบางชนิดที่ไม่มีในราชวงศ์ต้าซุ่น ก็ยังมีกระเบื้องที่เหมือนไม่ค่อยประณีตนัก ผ้าทอจากต่างชาติ กระจกแผ่นเรียบและสินค้าที่ท าจากแก้วหลังเห็นกระจก เฮ่อจือหร่านก็คิดขึ้นได้ว่าในอนาคตนางจะต้องสร้างบ้านใหม่ กระจกเหล่านี้ต้องสามารถน าไปใช้ประโยชน์ได้อย่างแน่นอนยิ่งไปกว่านั้น การได้รับมาจากมือของชาวต่างชาติอย่างเปิดเผยก็จะไม่มีปัญหาเรื่องความไม่ชอบมาพากลของที่มาแต่อย่างใด
