อีกฝ่ายเป็นถึงแม่ทัพที่น าทหารนับพันนับหมื่นนายออกรบ จะเกรงกลัวคนป่าเถื่อนพวกนั้นแค่ไม่กี่คนได้อย่างไรส่วนเรื่องที่ว่าบ้านร้างเหล่านั้นจะขายได้หรือไม่ จ้าวเจ๋อชวนสามารถตอบได้โดยไม่ต้องถามความเห็นของบิดาเขา
“บ้านเก่าถูกทิ้งร้างมาหลายปีแล้ว อีกอย่างพวกเราก็ไม่ได้จะกลับไปอยู่ที่นั่นอีก ถ้าพี่โม่จิ่วต้องการ ก็คงไม่มีใครปฏิเสธหรอกขอรับ”“แต่ราคาคงไม่เหมาะสมเท่ากับการซื้อที่ดินแล้วสร้างบ้านใหม่”โม่จิ่วเยี่ยเข้าใจเหตุผลข้อนี้ดี แม้ว่าบ้านเรือนตรงตรงนั้นจะเก่าจนไม่สามารถอยู่อาศัยได้ แต่ก็ยังเป็นบ้านที่มีรั้วรอบขอบชิด การจะซื้อในราคาเดียวกันกับที่ดินรกร้างคงเป็นไปไม่ได้การที่เขาพูดคุยเรื่องนี้กับจ้าวเจ๋อชวนก็แค่อยากรู้ข้อมูลเพิ่มเติมเท่านั้น หากต้องการซื้อบ้านและที่ดินพวกนั้น เขาก็ต้องไปเจรจากับหัวหน้าตระกูลทั้งสองคนท่วาเรื่องนี้ไม่ได้เร่งด่วน เขาต้องปรึกษากับคนในบ้านอย่างละเอียดก่อนถึงจะตัดสินใจยังมีตระกูลเซี่ยกับตระกูลฟาง พวกเขารีบมาหมู่บ้านซีหลิ่งเพื่อติดตามครอบครัวของเขา เรื่องการเลือกสถานที่เพื่อสร้างบ้านก็ต้องถามความคิดเห็นของพวกเขาด้วยขณะทั้งสองคนคุยกันไปเรื่อยเปื่อย พวกเขาก็มาถึงบริเวณใกล้กับที่ว่าการแล้วมองจากไกล ๆ ก็เห็นว่าด้านหน้าที่ว่าการ มีชาวบ้านก าลังยืนล้อมวงเต็มไปหมด พวกเจ้าหน้าที่ก็ก าลังชี้โน่นนี่พูดอะไรบางอย่าง
จ้าวเจ๋อชวนกล่าวขอบคุณโมจิ่วเยี่ย แล้วจึงถือหนังสือร้องเรียน
