ตรงนั้นมากเดิมทีคิดว่าจ้าวเจ๋อชวนจะอธิบายให้เขาเข้าใจต่อไป แต่ใครจะรู้ว่าอีกฝ่ายกลับแนะน าไม่ให้เขาสร้างบ้านที่นั่น“พี่โม่จิ่ว ที่นั่นไม่เหมาะส าหรับอยู่อาศัยระยะยาวหรอกนะโดยเฉพาะหน้าหนาว”โม่จิ่วเยี่ยเลิกคิ้ว “ท าไมเล่า”“พี่โม่จิ่วอาจไม่รู้ เมื่อไม่กี่ปีก่อนสภาพการค้าขายไม่ดี พวกชนเผ่าหมานอี๋มักจะข้ามเขาลงมาเพื่อปล้นอาหาร หากอาศัยอยู่ที่เชิงเขา ก็จะกลายเป็นเป้าของพวกมันอย่างแน่นอน ตระกูลของพวกเราย้ายออกมาจากที่นั่นและสร้างก าแพงสูงไว้ ก็เพื่อป้องกันไม่ให้พวกมันเข้ามาปล้น”“อีกอย่าง พวกเรามีคนมากและสามัคคีกัน หากเห็นว่าพวกหมานอี๋มาก็จะรวมตัวกันขับไล่”
“บางทีพวกมันอาจจะไม่ได้รับผลประโยชน์จากที่นี่ ช่วงไม่กี่ปีนี้จึงไม่ได้เข้ามา”สิ่งที่จ้าวเจ๋อชวนพูด ไม่กี่วันก่อนโม่จิ่วเยี่ยก็เคยได้ยินมาบ้างเขาไม่หวาดกลัวกระทั่งกองทัพนับหมื่นของศัตรู แล้วจะกลัวพวกหมานอี๋ที่เป็นเหมือนโจรกลุ่มนี้ได้อย่างไร?ยิ่งไปกว่านั้น เขาตกลงกับเฮ่อจือหร่านไว้แล้วว่าหากสร้างบ้านตรงนั้นก็สามารถเพิ่มความสูงของก าแพงรั้วได้ เมื่อถึงตอนนั้นพวกเขาก็จะเลี้ยงสุนัขไว้ในบ้านหลายตัว หากมีความเคลื่อนไหวใด ๆพวกเขาจะรับรู้ได้ทันที่ดังนั้นเขาจึงไม่กังวลเรื่องพวกชนเผ่าหมานอี๋จะมารบกวนหรือปล้นสะดม“ไม่ต้องห่วงเรื่องพวกหมานอี๋หรอก ถ้าเจอก็แค่ไล่กลับไป ตอนนี้ข้าแค่อยากรู้ว่าบ้านร้างพวกนั้นจะขายให้พวกเราได้หรือไม่”จ้าวเจ๋อชวนก็เห็นด้วย
