หลังจากเก็บข้าวของเรียบร้อย กลุ่มคนจ านวนมากก็ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่หมู่บ้านส่วนข้าวปั้นน้อยก็วิ่งดุ้กดิ้กตามหลังเฮ่อจือหร่านมา ราวกับกลัวว่าเจ้าของจะทิ้งมันไปแต่มีผู้คนมากมายในหมู่บ้าน เฮ่อจือหร่านกังวลว่าข้าวปั้นน้อยจะดูเด่นเกินไป ดังนั้นนางจึงชะลอฝีเท้า พอเดินอยู่ท้ายกลุ่มแล้ว นางก็โบกมือเพียงครั้งเดียวส่งข้าวปั้นน้อยเข้าไปอยู่ในพื้นที่มิติตอนนี้ทุกคนต่างยุ่งอยู่กับการย้ายเข้า คงไม่มีใครสังเกตเห็นว่าข้าวปั้นน้อยหายไปและถึงแม้จะมีคนสังเกต นางก็สามารถบอกได้ว่าเจ้าตัวน้อยออกไปวิ่งเล่นข้างนอกผู้เฒ่าจ้าวกับผู้เฒ่าโจวน าคนตระกูลมายืนรอที่บ้านของตัวเองพอเห็นกลุ่มคนจ านวนมากเดินมาก็รีบออกไปต้อนรับโม่จิ่วเยี่ยน าหน้าสุด เขาแนะน าหัวหน้าตระกูลทั้งสองให้คนตระกูลฟางและตระกูลเซี่ยคนตระกูลฟางและตระกูลเซี่ยต่างรู้ว่าพวกเขาต้องเช่าบ้านของตระกูลจ้าวทั้งสองตระกูลจึงเข้าไปหาผู้เฒ่าจ้าวเพื่อจ่ายค่าเช่าบ้านทันที่
โม่จิ่วเยี่ยก็ท าเช่นนั้น เขาไปหาผู้เฒ่าโจวพร้อมกับเฮ่อจือหร่านเพื่อจ่ายค่าเช่าบ้าน“ผู้เฒ่าโจว ท่านคิดว่าพวกเราควรจ่ายค่าเช่าล่วงหน้านานเท่าไหร่?”โม่จิ่วเยี่ยคิดว่าพวกเขาคงเช่าบ้านได้มากก็แค่ครึ่งปี พอถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้าก็จะสร้างบ้านเอง เมื่อสร้างบ้านของตัวเองเสร็จก็ต้องย้ายออกไปแน่นอนถ้าอีกฝ่ายเอ่ยปากขอค่าเช่าล่วงหน้าหนึ่งปี เขาจะต้องออกตัวต่อรองแน่ ๆผู้เฒ่าโจวยิ้มซื่อพลางกล่าว “เป็นเพราะพ
