งที่มีเตียงเตาดินใหญ่ที่สุดให้พวกนางส่วนโม่หานเยี่ยจัดให้ไปอยู่ในห้องทางตะวันออกซึ่งใกล้กับเรือนหลักฮูหยินผู้เฒ่าก็ไม่ลืมเหลียงห่าวและคนอื่น ๆ พวกเขาทั้งห้าคนจึงพักอยู่ในห้องทางตะวันตกไปชั่วคราวพี่ห้ามีประสบการณ์ใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านพอสมควรแล้ว หลังเห็นว่าภายในห้องเย็นเฉียบ จึงเสนอจะไปหาฟืนมาเพื่อให้ทุกคนได้ใช้ก่อไฟผิงการหาฟืนเป็นสิ่งจ าเป็น แต่เมื่อมีบุรุษตัวโต ๆ อยู่มากมาย พวกเขาจึงไม่อาจปล่อยให้คนที่ร่างกายอ่อนแอเช่นเขาไปท าเรื่องแบบนั้นได้โม่จิ่วเยี่ยกับโม่ชูหานเพิ่งจะห้ามพี่ห้าไว้ และก าลังเสนอจะออกไปเอง ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากลานด้านนอก
สองพี่น้องก้าวเท้ายาว ๆ ไปดูที่ประตูเห็นเป็นชายสองคนจากตระกูลโจวแบกฟืนหลายมัดเดินเข้ามาพวกเขาน าฟืนมาวางไว้ตรงหน้าประตูบ้านสกุลโม่“นี่คือฟืนที่ผู้อาวุโสสั่งให้พวกเราน ามาส่ง เขาบอกว่าตอนกลางคืนพวกท่านคงไม่สะดวกขึ้นเขาไปตัดฟืน จึงให้พวกท่านใช้ฟืนเหล่านี้ไปก่อน”เมื่อเห็นฟืนขนาดใหญ่สี่กองตรงหน้า เฮ่อจือหร่านจึงรีบหยิบเงินพวงหนึ่งออกมาจากพื้นที่มิติเพื่อมอบให้พวกเขาชายทั้งสองรีบปฏิเสธทันที่“ฟืนพวกนี้ตัดมาจากภูเขา ไม่ต้องจ่ายเงินหรอก”พูดจบ พวกเขาทั้งคู่ก็รีบวิ่งจากไปโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านสบตากันแล้วยิ้มอย่างจนใจคนในหมู่บ้านเดียวกัน แต่กลับมีความแตกต่างกันมากถึงเพียงนี้ตระกูลชุยพยายามหาผลประโยชน์และสร้างเรื่องวุ่นวายตลอดเวลา ขณะที่คนตระกูล
