อจากพวกเราเพิ่มได้”
คนที่ต้องขุดดินหาอาหารกินมาทั้งชีวิต แม้แต่เงินเพียงเหรียญเดียวก็ยังถือว่ามีค่ามาก และจะใช้จ่ายอย่างประหยัดที่สุดยิ่งไปกว่านั้น ตลอดหลายปีที่ผ่านมา พวกเขาถูกตระกูลชุยเอาเปรียบมาไม่น้อย เขาไม่อยากเป็นเหมือนคนตระกูลชุยที่ชอบเอาเปรียบคนอื่นไปทั่ว“ไม่ ๆ ๆ เงินเช่าบ้านก็คือเงินเช่าบ้าน ถ้ารับเงินเกินมาจะต้องทอนคืนไป”เห็นผู้อาวุโสท่าทางจริงใจ เฮ่อจือหร่านจึงไม่พูดเรื่องนี้อีก“ผู้อาวุโส ตอนนี้ดึกมากแล้ว พวกเราไปจัดการเรื่องบ้านกันเถอะท่านก็รีบกลับไปพักผ่อนเถอะเจ้าค่ะ”ผู้เฒ่าโจวยิ้มพลางพยักหน้า ทั้งยังใจดีเรียกคนหนุ่มในบ้านมาช่วยพวกนางขนย้ายข้าวของอีกตระกูลเซี่ยกับตระกูลฟางก็ได้รับการต้อนรับเช่นเดียวกัน ผู้เฒ่าจ้าวเก็บค่าเช่าบ้านแค่เดือนเดียว แล้วส่งคนไปช่วยพวกเขาถึงบ้านพอคนสกุลโม่มาถึงบ้าน ฮูหยินผู้เฒ่าก็ตรวจดูแล้วจัดแจงแบ่งห้องให้ทุกคนด้วยตัวเองห้องหลักตรงกลางแน่นอนว่าต้องให้ผู้อาวุโสอย่างนางอยู่ ห้องหลักทั้งห้าห้องสองข้างแบ่งให้สามีภรรยาอย่างโม่จงหยวน โม่ชูหานและโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านหนึ่งห้อง
สองห้องที่เหลือ นางนึกถึงเรื่องที่โม่อวิ๋นเฟิงยังมีชีวิตอยู่ จึงแบ่งให้พี่สะใภ้สามไปหนึ่งห้องส่วนห้องที่เหลืออีกหนึ่งห้อง พวกพี่สะใภ้เห็นพ้องกันว่าการอยู่รวมกันจะช่วยให้อุ่นขึ้นและมีคนให้พูดคุยด้วย จึงร้องขอให้พวกนางทุกคนอยู่ในห้องเดียวกันฮูหยินผู้เฒ่าเห็นดังนั้น จึงจัดห้อ
