หลังจากแนะน าตัวกันแล้ว ทั้งคู่ก็ตามผู้เฒ่าจ้าวไปดูบ้านที่ว่างอยู่สองหลังของตระกูลจ้าวเมื่อเข้าไปในเขตของตระกูลจ้าว ความรู้สึกแรกของโม่จิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่าน คือมันช่างแตกต่างจากบ้านอิฐมุงกระเบื้องของผู้ใหญ่บ้านชุยราวฟ้ากับเหวที่นี่เป็นบ้านดิน แม้จะมีร่องรอยการซ่อมแซมอยู่บ้าง แต่ดู ๆ ไปแล้วก็ยังแข็งแรงดีผู้เฒ่าจ้าวชี้ไปทางบ้านที่มีก าแพงเตี้ยด้านหน้าแล้วพูดว่า “ที่นี่เป็นบ้านเก่าของพวกเรา ต่อมาพอลูกชายเติบโตและต้องแต่งงาน ที่นี่ก็คับแคบเกินไป เราจึงย้ายไปสร้างบ้านหลังใหม่ที่ใหญ่กว่านี้สักหน่อย”โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านสบตากัน แล้วเดินเข้าไปในบ้านหลังนั้นบ้านนี้ไม่เล็ก มีห้องหลักสามห้องตรงกลาง ห้องข้างสองห้องทางตะวันออกและตะวันตก มีสวนผักขนาดครึ่งหมู่อยู่หลังบ้านผู้เฒ่าจ้าวเห็นพวกเขาเดินดูรอบบ้านแล้วก็เดินเข้ามาถามด้วยรอยยิ้ม “บ้านหลังนี้ดูเก่าไปหน่อย แต่ข้อดีคือก าแพงแน่นหนา ผ่านช่วงฤดูหนาวไปได้แน่นอน”
โม่จิ่วเยี่ยไม่ได้แสดงความเห็นอะไร ในเมื่อมีบ้านให้เช่าเพียงสามหลัง เขาก็คงเลือกมากไม่ได้“ผู้เฒ่าจ้าว พวกเราไปดูอีกหลังกันเถอะ!”ผู้เฒ่าจ้าวรู้ว่าคราวนี้เจ้าหน้าที่ส่งนักโทษเนรเทศมาไม่น้อย แต่ไม่รู้ว่ามีทั้งหมดกี่ครอบครัวเขาเห็นโม่จิ่วเยี่ยพูดเช่นนั้นก็เดาว่าพวกเขาคงไม่ถูกใจบ้านหลังนี้ผู้เฒ่าจ้าวไม่ยอมแพ้ บ้านอีกหลังก็เป็นของคนในตระกูลพวกเขา ขอเพียงให้อีกฝ่ายเช่าสักหลัง ก็ถือว่าพว
