บโม่จิ่วเยี่ยก็จูงเฮ่อจือหร่านเดินไว ๆ ไปทางเชิงเขายามนี้ทุกคนยังไม่ได้เข้านอนพี่ห้าก็กลับมาจากบ้านทางทิศตะวันออกแล้ว แม้ว่าร่างกายจะดูอ่อนแรงอยู่บ้าง แต่ตราบใดที่ไม่ได้เคลื่อนไหวมากก็ไม่มีปัญหา
อีกอย่างเขามีพี่สะใภ้ห้าคอยดูแลอย่างใกล้ชิดตลอดเวลา ทุกคนจึงไม่ต้องกังวลเมื่อทั้งสองกลับมา พวกเขาก็บอกข่าวดีนี้ออกไปพอได้ยินว่าสามารถเช่าบ้านเพื่ออาศัยอยู่ได้แล้ว ทุกคนต่างรู้สึกตื่นเต้นมากความรู้สึกหนาวเหน็บในกระโจมเมื่อคืนยังคงติดอยู่ในความทรงจ า เมื่อนึกถึงความหนาวเย็นนั้น พวกเขาต่างไม่อยากจะล้มตัวนอนในที่สุดก็เช่าบ้านได้ คืนนี้พวกเขาจึงไม่ต้องทนหนาวอีกต่อไปหลังจากทุกคนพากันตื่นเต้น โม่จิ่วเยี่ยจึงเล่าถึงสภาพของบ้านทั้งสามหลังและสอบถาม ตระกูลเซี่ยกับตระกูลฟาง ว่าพวกเขาต้องการเช่าบ้านหลังใดตระกูลฟางและตระกูลเซี่ยต่างยึดถือสกุลโม่เป็นหลัก บ้านที่ดีย่อมต้องยกให้พวกเขาอยู่แน่นอนทั้งสองตระกูลจึงเสนอเช่าบ้านอีกสองหลังของตระกูลจ้าว และเหลือบ้านหลังใหญ่ที่สุดของตระกูลโจวไว้ให้สกุลโม่โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านก็หมายตาบ้านของตระกูลโจวอยู่แล้วจึงไม่ได้กล่าวข้อโต้แย้งใด ๆเมื่อตกลงกันเรียบร้อย ทุกคนจึงลุกขึ้นเก็บข้าวของ
พวกเขาล้วนเป็นนักโทษเนรเทศ นอกจากสัมภาระบางส่วนและข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจ าวันเพียงไม่กี่อย่างก็ไม่มีอะไรอีก การย้ายเข้าบ้านจึงง่ายมาก เพียงแค่ให้แต่ละคนถือข้าวของบางส่วนไปก็พอแ
