นมาถึงคนทั้งสองตระกูลของพวกเขาแต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว นายอ าเภอคนใหม่จัดการกับชุยเหวินในวันแรกที่เข้ารับต าแหน่ง คงแน่นอนแล้วว่าต่อไปนี้ตระกูลชุยจะไม่มีชุยเหวินคอยหนุนหลัง ต่อให้อยากจะดิ้นรนต่อต้านก็คงไม่มีก าลังมากพอคิดถึงเรื่องนี้หัวหน้าตระกูลทั้งสองคนก็รู้สึกกระวนกระวาย
ยังไม่ต้องเอ่ยถึงเบี้ยหวัดหนึ่งต าลึงจากทางการในทุก ๆ เดือน ซึ่งมันจะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อสมาชิกในตระกูลหัวหน้าตระกูลทั้งสองเพียงไม่อยากให้ความสัมพันธ์ระหว่างกันต้องเสียไป เพราะการแย่งชิงต าแหน่งผู้ใหญ่บ้าน พวกเขาจึงอดทนไม่เสนอชื่อตัวเองเห็นว่าทั้งสองคนไม่พูดอะไร เมิ่งไห่หนิงก็เดาได้ถึงความคิดในใจพวกเขาแต่ดีที่ทั้งสองไม่ได้เอ่ยปากเพื่อรับต าแหน่งผู้ใหญ่บ้านนี้ไป แสดงว่าพวกเขายังค านึงถึงความรู้สึกของอีกฝ่ายอยู่บ้างไม่ต้องสงสัยเลยว่าผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านซีหลิ่งในอนาคตจะต้องเป็นคนใดคนหนึ่งในหัวหน้าตระกูลทั้งสองคนนี้เขาพิจารณาทั้งสองอย่างถี่ถ้วน พบว่าสายตาของทั้งคู่ดูใสสะอาด“ถ้าเช่นนั้น ต าแหน่งผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านซีหลิ่งก็ให้ผู้เฒ่าจ้าวรับหน้าที่ไปแล้วกัน!”ส่วนสาเหตุนั้นไม่ใช่อื่นใด แต่เป็นเพราะผู้เฒ่าจ้าวอายุน้อยกว่าและที่บ้านยังมีลูกชายเป็นถึงบัณฑิตชั้นต้น การจะท าเรื่องบางอย่างจึงสะดวกมาก
ผู้เฒ่าโจวเพียงแค่ตะลึงไปชั่วขณะ แล้วประสานมือค านับผู้เฒ่าจ้าว“ขอแสดงความยินดีกับท่านผู้ใหญ่บ้านจ้าวด้วย”ความยิ
