นดีนี้มาอย่างกะทันหัน จ้าวหัวยังไม่ทันตั้งตัวก็ได้รับการแสดงความยินดีจากผู้เฒ่าโจวเสียแล้วเขารีบค านับตอบพลางกล่าวค าสุภาพไปบ้าง เพราะมีท่านนายอ าเภออยู่ด้วย ที่นี่จึงยังไม่ใช่หมู่บ้านใต้ปกครองของเขาหลังจากทั้งสองทักทายกันสองสามประโยคก็ถอยไปยืนด้านข้างสายตาของเมิ่งไห่หนิงตกลงบนร่างของทั้งสองอีกครั้ง“ไม่ทราบว่าในตระกูลของพวกท่าน ยังมีบ้านที่ว่างอยู่หรือไม่?”ได้ยินดังนั้นสายตาของหัวหน้าตระกูลทั้งสองก็มองไปทางโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านที่ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาสักค าในใจพวกเขาต่างก็รู้ดีว่า การที่ท่านนายอ าเภอถามเช่นนี้ ก็เพื่อคนที่มาใหม่เหล่านี้แน่นอนวันนี้เองก็มีคนไปสอบถามพวกเขาแล้ว แต่เพราะตอนนั้นหวั่นเกรงตระกูลชุย พวกเขาจึงไม่กล้ารับปากตอนนี้ท่านนายอ าเภอเป็นฝ่ายเอ่ยปากเอง ทั้งยังเป็นหลังจากลงโทษตระกูลชุยแล้วด้วย พวกเขาย่อมไม่ปฏิเสธจะให้เช่าบ้านแก่คนที่มาใหม่เหล่านั้นอีก
ผู้เฒ่าจ้าวเอ่ยขึ้นก่อนว่า “ตระกูลจ้าวของเรามีบ้านว่างสองหลังทั้งสองหลังนั้นมีพื้นที่ไม่เล็ก พอให้ครอบครัวใหญ่ ๆ อยู่ได้อย่างไม่มีปัญหา”ผู้เฒ่าโจวก็พูดตามว่า “ตระกูลโจวของเราก็มีบ้านว่างอยู่หนึ่งหลัง เรือนหลักกับเรือนข้างรวมกันแล้วมีทั้งหมดมีสิบห้อง สามารถเช่าอยู่ได้ทั้งหมด”เฮ่อจือหร่านรู้สึกว่าโชคลาภของพวกนางช่างดีจริง ๆสกุลโม่ ตระกูลเซี่ย ตระกูลฟาง ทั้งสามตระกูลต้องการบ้านสามหลัง ที่นี่เองก็มีบ้านอยู่สามหลังพอดีขณะ
