ผู้ใหญ่บ้านชุยคิดว่าท่านนายอ าเภอจะจากไปในไม่ช้า เขาจึงสั่งให้คนในตระกูลคุกเข่าต่อไป แต่รอจนฟ้ามืดก็ยังไม่เห็นเงาของอีกฝ่ายเลยหากยังคุกเข่าต่อไปเช่นนี้ กระดูกแก่ ๆ ของเขาคงทนไม่ไหวดังนั้นเขาจึงต้องรวบรวมความกล้าบอกให้ทุกคนกลับบ้านไปยามนี้ท่านนายอ าเภอสั่งให้คนตีฆ้องเรียกทุกคนให้มารวมตัวกันผู้ใหญ่บ้านชุยจึงอดกังวลไม่ได้หรือว่าอีกฝ่ายตั้งใจจะลงโทษพวกเขาต่อหน้าคนอื่น ด้วยข้อหาไม่เคารพท่านนายอ าเภอ?ผู้ใหญ่บ้านชุยถูกลูกชายสองคนช่วยพยุงยืนอยู่ด้านหน้าสุดของคนในตระกูล ภาวนาไม่หยุดว่าขอให้นายอ าเภอเรียกพวกเขามาไม่ใช่เพราะเรื่องนี้เขาถึงกับด่าหลานชายที่ไร้ความสามารถในใจ รู้ว่านายอ าเภอมาที่หมู่บ้านซีหลิ่งแท้ ๆ แต่กลับไม่ส่งคนมาบอกพวกเขาล่วงหน้าสักค า ท าให้เขาไม่ได้เตรียมตัวแต่เนิ่น ๆ …เมิ่งไห่หนิงไม่แม้แต่จะมองผู้ใหญ่บ้านชุยตรง ๆ สักครั้ง เขากวาดตามองกลุ่มคนอย่างรวดเร็ว พอเห็นว่ามากันเกือบครบแล้วจึงเอ่ยปาก
“ข้าเพิ่งมารับต าแหน่งที่เมืองอวิ่นในวันนี้ ก็ได้รับทราบคดีที่น่าโกรธแค้นคดีหนึ่ง รองนายอ าเภอชุยของพวกท่าน เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวแล้ว ไม่เพียงกดขี่ข่มเหงประชาชน แต่ยังปล่อยให้คนในตระกูลของตนเองท าเรื่องเลวทราม วันนี้ข้าได้ปลดเขาจากต าแหน่งและไต่สอบรองนายอ าเภอชุยแล้ว…”ขณะพูด สายตาของเขาก็จับจ้องไปที่ผู้ใหญ่บ้านชุยผู้ใหญ่บ้านชุยได้ยินว่าหลานชายของตนถูกปลดจากต าแหน่งและโดนสอบสวน เขาก็ตกใจ
