รวดเร็ว เมิ่งไห่หนิงจึงไม่ถูกข้าวปั้นน้อยกัดมือได้ส าเร็จนางแกล้งท าเป็นไม่พอใจ ดุมันว่า “ข้าวปั้นน้อย ถ้าเจ้ายังกัดคนอีก ข้าจะไม่ต้องการเจ้าแล้วนะ”ข้าวปั้นน้อยจ้องตาโตมองเจ้าของ ท่าทางน่าสงสารมากพอเห็นข้าวปั้นน้อยท าหน้าน่าสงสารแบบนั้น เฮ่อจือหร่านพลันรู้สึกใจอ่อนยวบแต่เพราะมีคนนอกอยู่ด้วย นางจึงไม่กล้าแสดงความรักกับมันมากเกินไป จึงได้แต่ท าสีหน้าบึ้งต่อข้าวปั้นน้อยเห็นเจ้าของไม่เอ่ยปลอบจึงน้อยใจ มันซบไหล่ของนาง ไม่มองเมิ่งไห่หนิงอีกการกระท านี้กลับท าให้เหล่าบุรุษตัวโตหัวเราะลั่นหลังเสียงหัวเราะของทุกคนเงียบลง พี่สะใภ้ใหญ่ก็รีบเดินมาเรียกทุกคนให้ไปทานข้าวเมิ่งไห่หนิงก็ไม่ได้บอกลา ชัดเจนว่าเขาไม่คิดจะกลับ การทานอาหารเย็นวันนี้จึงต้องรวมเขากับเจ้าหน้าที่เหล่านั้นด้วย
พี่สะใภ้ที่ท าอาหารก็รู้ตั้งแต่แรก ดังนั้นอาหารเย็นวันนี้จึงท าอย่างพิถีพิถันมากกว่าปกตินอกจากวัตถุดิบที่เฮ่อจือหร่านเคยซื้อมาแล้ว ยังมีเนื้อกวางที่พี่ห้าล่ามาจากบนภูเขาวันนี้ด้วยตอนที่คนสกุลโม่อยู่ในเมืองหลวง พวกเขาก็เคยลิ้มลองอาหารรสเลิศมามากมายฝีมือการท าอาหารของพวกนางไม่ได้ดีเท่า เฮ่อจือหร่านจึงน าเนื้อกวางมาท าเกี๊ยวน ้าแทนเมื่อเพิ่มกับข้าวเรียกน ้าย่อยอีกสองสามอย่าง อาหารเย็นวันนี้ก็สามารถเรียกได้ว่าหรูหราเลยทีเดียวอาหารเตรียมไว้อย่างดี แต่สภาพแวดล้อมกลับท าให้คนต้องเกาศีรษะวันนี้พวกเขาไม่สามารถเช่าบ้านได้ส าเร็จ
