ท าตัวเหิมเกริมในหมู่บ้านซีหลิ่งเช่นกันเรื่องนี้เมิ่งไห่หนิงมีแผนในใจแล้ว ถ้าวันนี้มีเวลามากพอ เขาจะปลดต าแหน่งผู้ใหญ่บ้านของตระกูลชุย แล้วค่อยเลือกผู้ใหญ่บ้านที่เหมาะสมคนใหม่ในภายหลังตอนนี้เป็นเวลายามบ่ายแล้ว ช่วงฤดูหนาวพระอาทิตย์จะตกเร็วโม่จิ่วเยี่ยกังวลว่าพี่ห้าอาจมีอาการก าเริบ จึงเร่งเกวียนลาให้วิ่งเร็วที่สุดด้วยความเร็วเช่นนี้เมิ่งไห่หนิงที่ขี่ม้าย่อมไม่กลัวว่าจะตามไม่ทันอย่างไรก็ตาม พวกเจ้าหน้าที่กลับล าบากกันมากเพื่อไม่ให้รั้งท้ายขบวน พวกเขาแทบจะต้องวิ่งเหยาะ ๆ ไปตลอดทาง กระทั่งใกล้ถึงหมู่บ้านซีหลิ่ง โม่จิ่วเยี่ยจึงค่อยลดความเร็วเกวียนลาลงเจ้าหน้าที่ทุกคนต่างเหนื่อยหอบ แต่ต่อหน้าเมิ่งไห่หนิงกลับไม่กล้าบ่นแม้แต่ค าเดียวไม่เพียงเท่านั้น พวกเขายังต้องจัดแถวให้เป็นเรียบร้อย โดยมีคนสองคนเดินน าหน้าพลางตีฆ้องเพื่อเปิดทาง
“ท่านนายอ าเภอมาถึงแล้ว! ผู้ใดไม่เกี่ยวข้องรีบหลบไป…”ต้องพูดว่าการเข้ามาในหมู่บ้านซีหลิ่งของเมิ่งไห่หนิงนั้นท าได้ยิ่งใหญ่มากชาวบ้านไม่เคยเห็นขบวนเช่นนี้มาก่อน พอได้ยินเสียงก็พากันวิ่งกลับเข้าบ้านตัวเองเมื่อก่อนขุนนางระดับสูงที่เคยมาหมู่บ้านซีหลิ่งก็คือรองนายอ าเภอชุย ซึ่งมีเพียงคนตระกูลชุยเท่านั้นที่ออกมาต้อนรับดังนั้นในใจของชาวบ้านเหล่านี้ การที่ท่านนายอ าเภอมาถึงที่นี่ก็เหมือนกับว่าต้องเป็นคนตระกูลชุยออกมาต้อนรับเช่นกันและเป็นเช่นนั้นจริง ๆ คนตระกูลชุยที่ยังไม
