านจะมาหาเรื่องหรือไม่ แต่ใครจะไม่ชอบชีวิตที่สุขกายสบายใจเล่า?โม่จิ่วเยี่ยลุกขึ้นประสานมือค านับ “ถ้าเช่นนั้นก็ต้องรบกวนน้องชายเมิ่งแล้ว”เมิ่งไห่หนิงท าท่าเชิญแล้วตามหลังโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านออกไปจากห้องหนังสือพร้อมกัน
เพื่อเพิ่มความยิ่งใหญ่ เขายังนั่งบนม้าตัวใหญ่อย่างโอ่อ่า รวมถึงพาเจ้าหน้าที่อีกสิบกว่าคนไปด้วยเมื่อขบวนเพิ่งออกจากประตูใหญ่ของที่ว่าการอ าเภอ เฮนรี่ก็วิ่งเข้ามา“แม่นางเฮ่อจือหร่าน พวกเราก็ยังไม่ได้นัดเวลากับสถานที่พบกันวันพรุ่งนี้นะ”เฮ่อจือหร่านได้ยินดังนั้นก็ตบหน้าผากตัวเองเรื่องนี้เป็นความผิดของนางจริง ๆ เมื่อครู่รีบร้อนจะพูดคุยกับเมิ่งไห่หนิงจนลืมเรื่องนี้ไปสนิทนางยิ้มแล้วตอบเป็นภาษาต่างชาติว่า “ท่านเฮนรี่ พรุ่งนี้เช้าประมาณสิบโมง พวกเราไปเจอกันที่หน้าประตูที่ว่าการอ าเภอดีหรือไม่”เมื่อต้องคุยกับชาวต่างชาติ เฮ่อจือหร่านไม่ได้พูดถึงช่วงเวลาแบบจีน เพราะนางเห็นสายนาฬิกาพกตรงหน้าอกของเฮนรี่ ดังนั้นจึงคาดเดาได้ว่าเฮนรี่นับเวลาตามนาฬิกาเฮนรี่พยักหน้าหลายครั้ง “ดี ตกลงตามนี้ พรุ่งนี้เช้าสิบโมงพวกเราจะมาพบกัน”หลังเห็นเฮนรี่เดินจากไปไกล เมิ่งไห่หนิงจึงสั่งให้ออกเดินทางไปหมู่บ้านซีหลิ่ง
เมิ่งไห่หนิงขี่ม้าเคียงข้างเกวียนลาระหว่างทางตลอดเวลา เขาพูดคุยกับโม่จิ่วเยี่ย สอบถามสถานการณ์ของหมู่บ้านซีหลิ่งอย่างละเอียดจากการสนทนาท าให้รู้ว่าบรรดาญาติของชุยเหวินก็เป็นคนอันธพาลที่
