แต่พวกเขาก็มองสถานการณ์ในเวลานี้ออกยามนี้นายอ าเภอคือขุนนางที่มีอ านาจสูงสุดในเมืองอวิ่น และดูเหมือนว่าการปลดรองนายอ าเภอชุยออกจากต าแหน่งจะเป็นเรื่องที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้แล้ว พวกเขาจ าเป็นต้องวางตัวให้เหมาะสมโดยเร็วที่สุด
ดังนั้น หลังเมิ่งไห่หนิงออกค าสั่ง เหล่าเจ้าหน้าที่จึงผลักฮูหยินหลิวเข้าไปที่ศาลพวกสาวใช้เห็นท่าไม่ดีจึงคิดจะวิ่งหนี แต่ถูกชาวบ้านที่มุงดูอยู่ช่วยกันขวางเอาไว้เฮ่อจือหร่านเห็นว่าไม่มีเจ้าหน้าที่ที่มือว่างอยู่ จึงเดินเข้าไปจับคอเสื้อสาวใช้สองคนด้วยตัวเอง แล้วโยนพวกนางเข้าไปในศาลเมิ่งไห่หนิงไม่ได้อยู่เฉย เขายกก าไลหยกที่สาวใช้เพิ่งยัดใส่มือขึ้นให้ทุกคนดู“ทุกท่านดูให้ดี นี่คือก าไลหยกที่ฮูหยินหลิวสั่งคนให้ยัดใส่มือข้าเมื่อครู่ นี่คือหลักฐานการติดสินบนข้าราชการ”การกระท านี้ได้รับเสียงปรบมือดังกึกก้องจากพวกชาวบ้าน“สวรรค์เห็นใจพวกเราแล้ว ในที่สุดก็ส่งนายอ าเภอที่มีความยุติธรรมมาให้เมืองอวิ่นของพวกเรา”“ต่อไปพวกเราชาวเมืองอวิ่นจะมีความสุขแล้ว”“ถ้าวันหน้าพวกเราถูกรังแก ก็จะมาขอความเป็นธรรมจากนายอ าเภอ!”เมิ่งไห่หนิงรู้สึกยินดีที่ได้รับการยอมรับจากประชาชนในวันแรกที่เข้ารับต าแหน่ง
เขาโบกมือทักทายชาวบ้าน ขณะที่เจ้าหน้าที่วิ่งออกไปเตือนพวกเขาว่าห้ามส่งเสียงดังหน้าศาลเมิ่งไห่หนิงมองท้องฟ้า เจ้าหน้าที่ที่ถูกส่งไปเชิญรองนายอ าเภอชุยออกไปเกือบชั่วยามแล้วแต่ยังไม่กลับมา เป็นภรรย