าของอีกฝ่ายที่มาร้องทุกข์แทนสิ่งนี้ท าให้เมิ่งไห่หนิงอดสงสัยไม่ได้ ว่ารองนายอ าเภอชุยอาจก าลังจะเล่นอุบายอะไรกับเขาขณะที่เขาก าลังคิด รองนายอ าเภอชุยก็ถูกบ่าวรับใช้หามมาที่หน้าศาลตอนนี้รองนายอ าเภอชุยยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อเห็นเมิ่งไห่หนิง เขายังไม่ลืมที่จะทักทายอย่างประจบประแจง“ท่านนายอ าเภอเพิ่งมาถึงเมืองอวิ่นในวันนี้ ข้าน้อยก าลังบาดเจ็บจึงไม่สามารถมาต้อนรับด้วยตนเองได้ ขอท่านโปรดอภัยด้วย”เมิ่งไห่หนิงมองรองนายอ าเภอชุยอย่างดูแคลนเห็นร่างของเขาถูกห่อด้วยผ้าไหมอย่างมิดชิด เหลือเพียงศีรษะที่โผล่ออกมาพูดคุยกับเขาแม้ว่าน ้าเสียงจะแฝงไปด้วยความประจบประแจง แต่แววตาเหยียดหยามสายหนึ่งนั้นกลับถูกเมิ่งไห่หนิงจับสังเกตได้ทันที่
เมิ่งไห่หนิงหัวเราะเยาะในใจ ใกล้ตายเข้าไปทุกทีแล้ว ยังกล้าหยิ่งผยองอีก…เขาเก็บซ่อนอารมณ์ไว้ แล้วสั่งเจ้าหน้าที่ว่า “พาตัวไปที่ศาล”รองนายอ าเภอชุยเห็นว่าตนเองพยายามเอาใจแต่ไม่เป็นผล จึงรู้สึกว่าสถานการณ์เริ่มไม่ค่อยดี“ใต้เท้า อาเขยของข้าเป็นถึงเจ้าเมืองชิงโจว” ตอนนี้รองนายอ าเภอชุยจ าเป็นต้องใช้ไม้ตายของตน โดยหวังว่าเมิ่งไห่หนิงจะเปลี่ยนท่าทีหลังจากได้ยินค านี้ของเขาเจ้าเมืองชิงโจว?ใช่ว่าเมิ่งไห่หนิงจะไม่รู้จักตอนที่เขามารับต าแหน่งที่เมืองอวิ่นได้บังเอิญผ่านเมืองชิงโจวพอดี เรื่องที่เกิดขึ้นตอนนั้นเขาก็ยังจ าได้ไม่รู้เจ้าเมืองหลิวไปท าให้ใครไม่พอใจเข้า เรื่องที่
