าวบ้านพูดกันว่าเมื่อคืนรองนายอ าเภอชุยถูกคนท าร้ายจนจุดส าคัญบาดเจ็บหนักตอนนี้ยังนอนพักรักษาตัวอยู่ที่เรือน”ข่าวนี้ท าให้เมิ่งไห่หนิงรู้สึกประหลาดใจมากคนที่ลงมือต้องเกลียดชังรองนายอ าเภอคนนี้มากแค่ไหนถึงได้ท าร้ายเขาถึงขนาดนั้น?เห็นเมิ่งไห่หนิงยังคงครุ่นคิดอยู่ โม่จิ่วเยี่ยก็ไม่คิดอ้อมค้อมอีกต่อไป จุดประสงค์หลักที่พวกเขามาที่นี่ก็เพื่อจะแก้ไขปัญหาในตอนนี้“น้องชายเมิ่งอาจไม่รู้ เมื่อวานตอนที่พวกเราเดินทางมาถึงเมืองอวิ่น ก็ถูกรองนายอ าเภอชุยกลั่นแกล้ง จงใจจัดสรรที่พักอาศัยให้พวกเราไปอยู่ในหมู่บ้านของญาติเขา ในสภาพอากาศเช่นนี้ พวกเราสามสิบกว่าชีวิตต้องนอนกลางแจ้งกันทั้งคืน”“พี่โม่ พวกเราเข้าไปคุยกันข้างในให้ละเอียดเถอะ” เมิ่งไห่หนิงพูดพลางน าสองสามีภรรยาเข้าไปในห้องหนังสือเจ้าหน้าที่มีไหวพริบดีมาก เพียงทุกคนนั่งลงเรียบร้อยแล้วก็น าชามาให้ จากนั้นก็รีบออกไปและปิดประตูลงเมิ่งไห่หนิงจิบชาแล้วค่อย ๆ เอ่ยปาก“ไม่ปิดบังพี่โม่กับพี่สะใภ้ การที่ข้ามาเป็นนายอ าเภอที่เมืองอวิ่นก็เพราะคุณชายเฟ่ยจัดการให้ข้ามา”
เมืองอวิ่นตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกล สภาพแวดล้อมหนาวเหน็บ โม่จิ่วเยี่ยนึกไม่ออกว่าเฟ่ยหนานอวี่ให้เมิ่งไห่หนิงมาที่นี่ท าไม“เพราะอะไร?”เมิ่งไห่หนิงยิ้มขื่นแล้วพูดว่า “เพราะเรื่องเผาศพที่อ าเภอตงเฟิง”เขาหยุดไปชั่วครู่แล้วพูดต่อ“พี่สะใภ้เสนอให้ข้าเผาศพผู้ตาย ซึ่งเป็นวิธีที่ดีในการป้องกันปัญหาภาย
