จารณาโม่จิ่วเยี่ยอย่างจริงจังก่อนยิ้มขื่น “จริง ๆแล้วการกระท าของข้าในวันนี้ต้องท าให้คนตระกูลชุยไม่พอใจแน่พวกเขาคงจะพาคนไปหาเรื่องถึงที่บ้านข้าด้วย แต่ข้าคิดว่าพวกเราต่างก็เป็นชาวบ้านเหมือนกัน ผู้ใดจะสูงส่งไปกว่าคนอื่นได้ ท าไมพวกเราถึงต้องถูกตระกูลชุยกดขี่ด้วย เพียงเพราะตระกูลชุยมีญาติเป็นรองนายอ าเภอหรือ?”ฟังจากค าพูดของจ้าวเจ๋อชวนแล้ว เขาคงตั้งใจจะเผชิญหน้ากับตระกูลชุยอย่างแน่วแน่“เจ้าไม่กังวลเลยหรือว่าครอบครัวจะเดือดร้อน?”
จ้าวเจ๋อชวนถอนหายใจแล้วพูด “ไม่ปิดบังพี่ชาย ในสามตระกูลของหมู่บ้านซีหลิ่ง ตระกูลจ้าวของข้ามีสมาชิกมากที่สุด ถ้าจะต่อสู้กับตระกูลชุยจริง ๆ ก็ไม่แน่ว่าพวกเขาจะชนะ น่าเสียดายที่คนตระกูลจ้าวขี้ขลาดเกินไป พอเจอเรื่องอะไรก็คิดแต่จะปล่อยผ่าน ถึงได้ถูกตระกูลชุยข่มเหงจนแทบจะเอาคืนไม่ได้”“การกระท าของข้าในวันนี้ก็มีเจตนาแฝงอยู่ ข้าร ่าเรียนมาตั้งแต่เด็ก ตอนนี้ก็สอบจนเป็นถงเซิงได้แล้ว คนในตระกูลคาดหวังกับข้ามาก หวังให้ข้าจะสอบเป็นขุนนางในอนาคต จะได้มีอ านาจต่อกรกับตระกูลชุย”“แต่ไม่กี่ปีมานี้ตระกูลชุยท าเรื่องเกินเลยมากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่เพียงกดขี่ตระกูลจ้าวกับตระกูลโจวเท่านั้น แต่ยังจะมายึดที่ดินของพวกเราอีก”“เรื่องแบบนี้ข้าไม่อาจทนได้ ดังนั้นข้าเคยเรียกร้องให้ทุกคนลุกขึ้นต่อต้าน แต่ไม่คิดว่าคนตระกูลจ้าวจะเกรงกลัวตระกูลชุยจนฝังรากลึกขนาดนี้ ข้าไม่สามารถเปลี่ยนความคิดพวกเข
