าษน ้ามัน จากนั้นใช้แขนเสื้อบังแล้วหยิบออกมานางส่งห่อยาหลายอันให้กับหญิงสาว พร้อมอธิบายวิธีทานยาอย่างละเอียด“พี่สะใภ้ นี่คือยาลดไข้ ท่านกลับไปแล้วก็ให้เด็กกินเป็นอย่างแรกส่วนนี่คือยารักษาอาการคอบวมแดงของเด็กและยารักษาไข้รากสาดให้กินหลังจากยาลดไข้ประมาณครึ่งชั่วยามก็พอ”“อีกอย่างพวกเราอาศัยอยู่ตรงเชิงเขาชั่วคราว ถ้าอาการของเด็กไม่ดีขึ้น ท่านสามารถไปหาข้าได้ที่นั่น”
หญิงคนนั้นก าห่อยาในมือแน่น แล้วคุกเข่าลงต่อหน้าเฮ่อจือหร่านอีกครั้ง“ขอบคุณท่านหมอที่ให้ยา บ้านเดิมของข้าแซ่โจว หลังแต่งงานเข้าตระกูลจ้าว ทุกคนก็เรียกข้าว่ากุ้ยฮวา”เฮ่อจือหร่านรีบพยุงนางขึ้นมา “พี่สะใภ้กุ้ยฮวาไม่ต้องเกรงใจต่อไปพวกเราก็เป็นคนหมู่บ้านเดียวกันแล้ว การช่วยเหลือกันเป็นสิ่งที่ควรท า”หลังจากกุ้ยฮวากล่าวขอบคุณอีกครั้ง นางก็อุ้มลูกวิ่งกลับบ้านไปอย่างรวดเร็วโม่จิ่วเยี่ยและคนอื่น ๆ ต่างเห็นการสนทนาของทั้งสอง พวกเขาล้วนคิดไปในแง่เดียวกันกับเฮ่อจือหร่านในสถานการณ์ตอนนี้ถ้าไม่ข่มให้อ านาจของคนตระกูลชุยลดลงการหวังจะเช่าบ้านจากตระกูลโจวและตระกูลจ้าวได้ก็คงยากเซี่ยเทียนไห่กับฟางฉวนโจวต่างรู้สึกโมโหขึ้นมาทันที่“หลานสะใภ้ ข้าจะไปพูดกับตระกูลชุยเดี๋ยวนี้”เฮ่อจือหร่านไม่ได้ห้ามเขา แต่นางก็ไม่ได้คิดจะไปด้วยไม่มีเหตุผลอื่นใด แต่เพราะเมื่อวานตระกูลชุยเสียเปรียบให้พวกเขา ผู้ใหญ่บ้านชุยคงไปร้องเรียนกับรองนายอ าเภอชุยในเมืองแต่เช้าแ
