ึงแค่รองนายอ าเภอตัวเล็ก ๆ คนเดียว แต่ในบ้านกลับมีตั๋วเงินอยู่ถึงห้าหมื่นต าลึงนอกจากตั๋วเงินเหล่านี้แล้ว ยังมีเงินอีกเกือบหนึ่งหมื่นต าลึงและยังมีเครื่องประดับทองเงิน อัญมณี ผ้าไหมแพรพรรณ ของโบราณและภาพวาดกองอยู่เกือบครึ่งห้องเก็บของน่าเสียดายที่พวกเขาทั้งห้าคนสามารถเลือกเอาไปได้แค่ของที่พกพาสะดวก ส่วนผ้าไหมและของโบราณ รวมทั้งภาพวาดมีขนาดใหญ่ จ าเป็นต้องปล่อยให้เป็นของขวัญแก่ขุนนางสุนัขผู้นี้ไปก่อน…พวกเขาลอบออกไปจากเรือนของรองนายอ าเภอชุย แล้วมุ่งหน้าไปทางหมู่บ้านซีหลิ่ง
พวกเขาพกของไปมากเกิน จึงไม่สะดวกจะเดินทางอย่างเปิดเผยบนท้องถนนเหลียงห่าวพาพี่น้องของเขาใช้วิชาตัวเบาเหินขึ้นบนหลังคา ไม่นานก็มาถึงแถบชานเมืองทุกคนรู้สึกผ่อนคลายลงในที่สุดซ่งเชาชั่งน ้าหนักของห่อเงินใหญ่ในอ้อมอกแล้วเอ่ยพลางยิ้มว่า“หากมีเงินพวกนี้ ชีวิตในวันหน้าของคุณชายเก้าก็ไม่ต้องกังวลแล้ว”หวังต้าลี่พูดเสริมว่า “ฮ่า ๆ …ขุนนางสุนัขที่รังแกคุณชายเก้าย่อมต้องชดใช้”ตอนนี้คนสกุลโม่ไม่ใช่นักโทษเนรเทศอีกต่อไป เหลียงห่าวและคนอื่น ๆ ก็ไม่จ าเป็นต้องซ่อนตัวอีกพวกเขาเข้าไปในหมู่บ้านซีหลิ่ง หลังมองหาอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดก็พบร่องรอยของคนสกุลโม่บนเชิงเขาเพราะเรื่องของโม่จงหยวนท าให้คนสกุลโม่ยังไม่ได้พักผ่อน ทุกคนก าลังนั่งล้อมวงรอบกองไฟ โดยหวังว่าโม่จงหยวนจะตื่นขึ้นมาเร็วๆด้วยเหตุนี้ เหลียงห่าวและคนอื่นจึงหาที่พักของคนสกุลโม่เ
