เมื่อเห็นว่าโม่จงหยวนสงบลงแล้ว ทุกคนจึงมีเวลาส ารวจบ้านหลังนี้บ้านไม่ใหญ่มากนัก นอกจากเตียงหนึ่งหลังแล้ว ก็มีเพียงหม้อเหล็กใบหนึ่งและชามตะเกียบชุดหนึ่งวางอยู่มุมประตูข้าง ๆ ยังมีกระต่ายป่าตัวหนึ่งที่ตายแล้ว ดูเหมือนว่าพี่ห้าจะเป็นคนล่ามาได้ทุกคนคาดเดาว่าสิ่งเหล่านี้น่าจะเป็นของที่โม่จงหยวนใช้ในชีวิตประจ าวันหลังจากส ารวจเสร็จ โม่จิ่วเยี่ยก็เอ่ยปาก“พี่แปด ท่านแม่กับพวกพี่สะใภ้ก าลังรอข่าวจากพวกเรา ไม่สู้ท่านกลับไปแจ้งพวกเขาก่อน ส่วนข้ากับหร่านหร่านจะอยู่เฝ้าพี่ห้าเอง ที่นี่ไม่มีห้องที่พอพักอาศัยได้ ตอนนี้ไปขอพักกับอีกสองตระกูลก็คงเป็นไปไม่ได้อีก แต่ทุกคนยังมีกระโจม แค่ก่อกองไฟหลาย ๆ กองก็น่าจะรับมือกับคืนนี้ได้โดยไม่มีปัญหา”โม่ชูหานมองโม่จงหยวนที่หลับไปแล้วครู่หนึ่ง ก่อนตอบว่า “ได้ข้าจะกลับไปจัดการเดี๋ยวนี้ ส่วนพี่ห้าต้องรบกวนเจ้ากับน้องสะใภ้แล้ว”
หลังเงาร่างของโม่ชูหานเดินห่างออกไป เฮ่อจือหร่านก็หยิบไฟฉายออกมาจากพื้นที่มิติเพื่อใช้ส่องชั่วคราวโม่จิ่วเยี่ยถามว่า “หร่านหร่าน แก้พิษของพี่ห้าได้หรือไม่”“ข้าสามารถปรุงยาแก้พิษได้ แต่ต้องใช้เวลาสักหน่อย”ขณะเอ่ย นางก็หยิบชุดเจาะเลือดออกมาจากพื้นที่มิติ แล้วเจาะเลือดของโม่จงหยวนเล็กน้อย จากนั้นก็ส่งเข้าไปในพื้นที่มิติ“ตอนนี้คงไม่สะดวกที่จะตรวจสอบพิษ พวกเราค่อยว่ากันทีหลัง”แม้ว่าตอนนี้ยังไม่สามารถช่วยถอนพิษให้โม่จงหยวนได้ แต่ทั้งสองคนก็ไม่อา