เฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยมองไปตามทิศทางที่เซี่ยเทียนไห่ชี้บ้านหลังนั้นอยู่ทางทิศตะวันออก น่าจะเป็นบ้านที่เจ้าหน้าที่เตือนว่ามีผีสิงมองจากภายนอกแล้ว บ้านหลังนี้ดูดีมาก ไม่เหมือนกับหลังอื่น ๆไม่รู้สึกว่าเอียงหรือมีส่วนที่ดูไม่ดีแต่พื้นที่กลับมีน้อยมาก คาดว่าคงมีแค่สองห้องเท่านั้นไม่ต้องพูดว่าที่นั่นมีผีสิงหรือไม่ แค่สองห้องเล็ก ๆ แบบนี้ จะรองรับพวกเขาทั้งหลายได้อย่างไร?เมื่อเห็นบ้านที่พอจะอยู่ได้ เซี่ยเทียนไห่ก็รีบพาบุตรชายทั้งสองเดินไปทางนั้นทันที่เมื่อเห็นเขาเดินไป สีหน้าของผู้ใหญ่บ้านชุยก็ฉายแววเจ้าเล่ห์ขึ้นมาโม่ชูหานเห็นดังนั้นจึงรีบรั้งพ่อลูกตระกูลเซี่ยไว้“ท่านลุงเซี่ยโปรดรอก่อน เดี๋ยวข้าจะไปดูด้วย”เขาไม่รู้ว่าในห้องนั้นมีอะไรแปลกประหลาดถึงขนาดที่คนลือกันว่ามีผีสิง พ่อลูกตระกูลเซี่ยไม่มีวรยุทธ์ หากเกิดเรื่องอันตรายขึ้นมาก็ไม่มีใครช่วยได้
เซี่ยเทียนไห่ฟังคนสกุลโม่มากที่สุด พอได้ยินโม่ชูหานเรียก เขาก็พาบุตรชายทั้งสองกลับมาอย่างว่าง่ายผู้ใหญ่บ้านชุยเห็นพ่อลูกตระกูลเซี่ยกลับมาก็ดูผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด แต่ไม่แสดงสีหน้าเขาพูดอย่างจริงจังว่า “พวกเจ้าเลือกที่นี่ได้ตามใจชอบ อยากอยู่ที่ไหนก็อยู่ที่นั้น ข้าท าตามที่พวกเจ้าขอแล้ว เช่นนั้นก็ไม่อยู่รบกวนต่อ”พูดจบ เขาก็เรียกชุยหมิงหลินแล้วเดินจากไปรอให้พ่อลูกตระกูลชุยเดินไปไกลแล้ว เซี่ยเทียนไห่ถึงได้ระบายความโมโหออกมา“บ้านแบบนี้ อยากให้พวกเ
