นางตกใจกับคนแปลกหน้าทั้งสาม ถังไม้ในมือตกลงพื้นเสียงดังโครมตามมาด้วยเสียงตวาดถามอย่างเกรี้ยวกราด“พวกเจ้าเป็นใคร กล้าดีอย่างไรถึงบุกเข้ามาในบ้านของข้า?”เฮ่อจือหร่านตอบอย่างใจเย็น “พวกเรามาหาผู้ใหญ่บ้านชุย”เมื่อนางได้ยินว่าพวกเขาตามหาผู้ใหญ่บ้านชุย ก็ส ารวจพวกเขาอย่างดูแคลน“พ่อสามีของข้าไม่ใช่คนที่ใครอยากเจอก็เจอได้หรอกนะ”ขณะเอ่ยสายตาของนางก็เหลือบมองไปทางประตูใหญ่โดยบังเอิญ“ประตูบ้านของข้าปิดอยู่ แล้วพวกเจ้าเข้ามาได้อย่างไร อย่าบอกนะว่าพวกเจ้าเป็นโจรปีนก าแพงเข้ามา”ทันใดนั้น สตรีคนนั้นก็เริ่มตะโกนเสียงดัง “ทุกคนรีบมาเร็วเข้า!มีขโมยเข้ามาในบ้านแล้ว”โม่จิ่วเยี่ยกับโม่ชูหานยืนกอดอกมองนางร้องโวยวายอยู่ตรงนั้นโดยที่ไม่มีท่าทีว่าจะเข้าไปห้ามเพราะพวกเขาต้องการให้นางตะโกนแบบนี้ เพื่อเรียกผู้ใหญ่บ้านออกมา
ไม่นานประตูห้องทั้งหลายในเรือนหน้าก็เปิดออก จากนั้นก็มีเหล่าชายหญิงเดินออกมาหนึ่งในนั้นเป็นชายร่างใหญ่ที่เพิ่งไปเปิดประตูให้เมื่อครู่อีกด้วยชายร่างใหญ่เห็นคนทั้งสามแล้วก็มีท่าทีโกรธมาก“พวกเจ้ากล้าดีนักนะ บุกรุกเข้าบ้านคนอื่นแบบนี้ อยากให้ข้าพาตัวไปหาเจ้าหน้าที่ตอนนี้เลยใช่หรือไม่?”โม่จิ่วเยี่ยหัวเราะเยาะ “ไปหาเจ้าหน้าที่? หมายถึงไปหารองนายอ าเภอชุยคนนั้นหรือ?”ชายร่างใหญ่ได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “โอหังนัก!เจ้ากล้าดูหมิ่นท่านรองนายอ าเภอ”เฮ่อจือหร่านรู้ว่าพวกเขาพี่น้องสกุลโม
