เจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ ก็เห็นถึงความน่าเกรงขามของโม่ชูหาน พวกเขาไม่กล้ามาขัดขวางอีก แต่กลับเดินไปทางด้านหลังของเขาเพื่อจัดการโม่จิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่านใครจะรู้ว่าโม่จิ่วเยี่ยก็ไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครมารังแกง่าย ๆ เมื่อเห็นคนเดินเข้ามา เขาก็รีบปกป้องเฮ่อจือหร่านไว้ด้านหลัง จากนั้นก็ท าเหมือนโม่ชูหาน ผลักคนพวกนั้นออกไปทั้งหมดเวลานี้เจ้าหน้าที่ทั้งหลายได้ประจักษ์ถึงความแข็งแกร่งของสองพี่น้อง จึงไม่มีใครกล้าเข้ามาขวางทางอีก ได้แต่ยืนตะโกนอยู่ด้านข้างโดยหวังว่าวิธีนี้จะขู่ให้ทุกคนถอยออกไปได้สองพี่น้องสกุลโม่เพิกเฉยต่อพวกเจ้าหน้าที่ที่เหมือนตัวตลกก าลังกระโดดโลดเต้นเหล่านั้น แล้วพากันเดินตรงเข้าไปหารองนายอ าเภอชุยรองนายอ าเภอชุยเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ก็อยากจะหนีออกไปทางประตูหลังตามสัญชาตญาณโม่ชูหานก้าวพรวดเดียวไปขวางทางเขาไว้“รองนายอ าเภอชุยโปรดรอก่อน ท่านจัดการเรื่องทะเบียนราษฎร์ให้พวกเราเสร็จสิ้นก่อนเถอะแล้วค่อยไป”รองนายอ าเภอชุย “…”
เขาก็ต้องรักษาหน้าตาเหมือนกันนะ?อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญหน้ากับสีหน้าที่ดูน่าเกรงขามของโม่ชูหาน เขาก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัวทันที่เมื่อมองไปยังเจ้าหน้าที่ใต้บังคับบัญชาที่ยืนหลบ ๆ ซ่อน ๆ ตรงประตู เขาก็รู้สึกโมโหขึ้นมาแล้ว“พวกเจ้ามัวยืนเหม่อท าไม รีบไล่คนพวกนี้ออกไปเดี๋ยวนี้!”เจ้าหน้าที่เห็นสถานการณ์เช่นนั้น จึงค่อย ๆ เข้ามาจับคนอย่างระมัดระวังคราวนี้พวกเขาฉลาดขึ
