ไม่ใช่ว่าโม่จิ่วเยี่ยไม่เข้าใจความหมายของเผิงวั่งเพียงแต่เมื่อเผชิญหน้ากับนายอ าเภอเช่นนี้ เขาไม่อยากประนีประนอมด้วยจริง ๆ“ขอท่านนายอ าเภอชุยท าหน้าที่ตามกฎระเบียบด้วย”นี่เป็นครั้งแรกที่นายอ าเภอชุยพบเจอนักโทษเนรเทศที่ไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาเช่นนี้หากไม่ใช่เพราะเจ้าหน้าที่ใต้บัญชาเพิ่งเอ่ยเตือนว่า เขาควรกังวลว่าสิ่งที่ตัวเองท าอาจจะถูกคนพวกนี้เปิดโปง เขาคงจะต้องหาวิธีจัดการกับคนพวกนี้อย่างแน่นอนในเมื่อคนพวกนี้ไม่ยอมให้เขาสุขสบายใจ ก็ไม่มีใครอยูู่อย่างสุขสบายได้ทั้งนั้นเขาอาศัยค าพูดของเผิงวั่งเป็นทางออก“ท่านเผิงอุตส่าห์ช่วยขอร้องแทนพวกเจ้าแล้ว ข้าก็ไม่อาจไม่ใส่ใจได้ เจ้าหน้าที่…”เจ้าหน้าที่สองคนรีบก้าวเข้ามาประสานมือค านับ “ขอรับ”รองนายอ าเภอชุยสั่งการว่า “จัดสรรสกุลโม่ไปที่หมู่บ้านซีหลิ่งชาวบ้านที่นั่นคงจะยินดีต้อนรับพวกเขาไม่น้อย”
ทุกคนซึ่งอยู่ ณ ที่นั้นสามารถได้ยินน ้าเสียงสะใจในค าพูดของรองนายอ าเภอชุยไม่ต้องสงสัยเลยว่าหมู่บ้านซีหลิ่งคงไม่ใช่สถานที่ที่ดีนัก รองนายอ าเภอชุยตั้งใจจะกลั่นแกล้งคนสกุลโม่ชัด ๆแต่ส าหรับโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านแล้วจะไปที่ไหนก็ไม่ส าคัญโดยเฉพาะเฮ่อจือหร่าน นางยังมีพื้นที่มิติคอยช่วยเหลืออยู่ จะไปที่ใดก็สามารถช่วยให้คนในครอบครัวมีชีวิตที่ดีได้ส่วนโม่จิ่วเยี่ยก็ไม่มีอะไรต้องกังวล มีเขากับพี่แปดอยู่ ความปลอดภัยของทุกคนก็มั่นคงขึ้นแล้วชีวิตนี้เป็นสิ่งที่ค
