อีกฝ่ายออก
ประตูเปิดออกเอง…
นั่นพิสูจน์ได้ว่าข้างในยังมีผู้รอดชีวิต และเกรงว่าคงกำลังประสบปัญหาบางอย่าง
สถานที่แบบนี้ ผู้ที่จะเข้าไปต้องมีการยืนยันตัวตน จากประสบการณ์ของหลินอันแล้ว การตรวจสอบตัวตนเพียงสามชั้นยังนับว่าน้อยเกินไป
พวกเขาเพิ่งจะมาถึง กระทั่งยังไม่มีการสอบถาม ประตูก็เปิดให้โดยตรง เพียงพอที่จะอธิบายปัญหาบางอย่างได้แล้ว
เสียงฝีเท้าดังก้อง
หลินอันและพันเอกฉู่อยู่ข้างหน้า จางเถี่ยและคนอื่นๆ คอยระวังอยู่ข้างหลัง
ตลอดทางไร้อุปสรรค
จากบันไดโลหะเดินลงมาประมาณร้อยขั้น ก็มาถึงห้องโถงชั้นใต้ดินที่หนึ่ง
ห้องโถงกว้างขวาง พื้นสะท้อนแสงสีเงินจางๆ
“ให้ตายสิ!”
“ข้างล่างนี่มันใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ!”
ค่อนข้างน่าประหลาดใจ จางเถี่ยมองไปรอบๆ อย่างตกตะลึง สายตาเบิกกว้าง
“นี่มันต้องมีเป็นหมื่นตารางเมตรเลยใช่ไหม!?”
เขาอดไม่ได้ที่จะกระทืบเท้า ลองทดสอบความแข็งของพื้นใต้เท้า
“บ้าจริง! ทั้งหมดเป็นโลหะผสมด้วยเหรอ?”
“นี่มันไม่ต่างอะไรกับฐานที่มั่นของเราเลยนี่นา?”
เจ้าหมียักษ์หันกลับมามองหลินอัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความทึ่ง
สี่ทิศแปดทางล้วนเป็นกำแพงโลหะผสม ภายในห้องโถงสะอาดสะอ้านอย่างไม่น่าเชื่อ
เพียงแต่บนพื้นมีเอกสารกระจัดก
