“ติ๊ง”
“ถึงชั้นเจ็ดแล้ว โปรดตรวจสอบบัตรประจำตัวของท่าน เพื่อป้องกันการสูญหาย”
หลังจากเสียงจักรกลอันนุ่มนวลดังขึ้นติดต่อกันเจ็ดครั้ง ลิฟต์ก็หยุดลงอย่างมั่นคง
“ลึกหนึ่งร้อยสี่สิบเมตร”
หลินอันเอ่ยบอกตำแหน่งปัจจุบันเรียบๆ ก่อนจะก้าวเท้าออกจากลิฟต์
สถาบันวิจัยยุทโธปกรณ์แห่งนี้ใหญ่โตกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก ภายใต้การสำรวจด้วยพลังจิต โครงสร้างโดยรวมของมันเป็นรูปทรงกระบอก มีความลึกใต้ดินถึงเก้าชั้น รวมแล้วกว่าสองร้อยเมตร
ผู้รอดชีวิตที่ตรวจพบกระจุกตัวอยู่บริเวณครึ่งหลังของชั้นเจ็ด ส่วนสิ่งมีชีวิตพิเศษนั้นอยู่ทางด้านหน้าขวาของพวกเขา เพียงแต่ทั้งหมดถูกกั้นด้วยกำแพงโลหะผสมอันหนาหนัก ทำให้มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า
“ให้ตายสิ ที่นี่มันต้องใช้เวลาขุดนานแค่ไหนกันวะเนี่ย?”
จางเถี่ยเงยหน้าขึ้น กล่าวอย่างทึ่งๆ
พูดจบ เขาก็อดไม่ได้ที่จะลูบศีรษะของตนเองราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้
“หัวหน้าหลิน?”
“คุณว่า…ที่นี่เหมาะจะสร้างเป็นเขตปลอดภัยไหม?”
“ที่นี่น่ะ แค่ปิดประตูทีเดียว พวกซอมบี้หน้าไหนก็ตามหาไม่เจอ บุกเข้ามาไม่ได้แน่นอน!”
หลินอันได้ฟังก็พยักหน้าเบาๆ ก่อนหน้านี้เขาเองก็คิดถึงเรื่องนี้เช่นกัน
“จริงด้วย ความลึกขนาดนี้กับกำแพ
