ะปล่อยคนไปอย่างไรก็ตาม ครั้งนี้มีหลายตระกูลได้ท าให้รองนายอ าเภอชุยโกรธจริง ๆ เขาจึงไม่ได้ลงทะเบียนราษฎร์ให้ทันที่ แต่กลับอ้างว่าที่นี่ยังไม่มีนายอ าเภอมาเป็นข้ออ้างเพื่อชะลอการด าเนินการออกไปด้วยเหตุนี้ สกุลโม่ ตระกูลฟางและตระกูลเซี่ยจึงกลายเป็นคนไร้ทะเบียนทั้งหมดในยามนี้ส่วนเรื่องจะออกทะเบียนราษฎร์ให้พวกเขาได้เมื่อไหร่ มันก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของรองนายอ าเภอชุยแล้ว
หลายตระกูลเคยเป็นขุนนางในราชส านักมาก่อน พวกเขาจึงไม่อาจยอมรับการไม่มีทะเบียนราษฎร์ได้ตามหลักแล้วพวกเขาไม่สามารถออกไปจากเมืองอวิ่นได้ การมีหรือไม่มีทะเบียนราษฎร์จึงไม่ส าคัญแต่เมื่อไปถึงหมู่บ้านซีหลิ่ง พวกเขาคงไม่ได้รับการจัดสรรให้อยู่ในบ้านที่ดี และยิ่งไม่มีทางได้รับการแจกจ่ายที่ดินโดยเปล่าในสถานการณ์เช่นนี้ บ้านเรือนและที่ดินจะต้องซื้อขายแยกต่างหาก แล้วพวกเขาจะโอนกรรมสิทธิ์เหล่านี้กันอย่างไรหากไม่มีทะเบียนราษฎร์โม่ชูหานเป็นคนแรกที่กลับเข้าไปในที่ว่าการ โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านตามมาติด ๆ ฟางฉวนโจวและเซี่ยเทียนไห่ก็เป็นตัวแทนตระกูลติดตามไปรองนายอ าเภอชุยเตรียมจะออกไป ตั้งใจจะไปพบสาวงามทั้งสองคนที่เพิ่งรับเข้ามาทว่าเพียงเขาลุกขึ้นยืนก็เห็นประตูห้องถูกเปิดอย่างแรงจากด้านนอกเจ้าหน้าที่ที่เห็นเหตุการณ์รีบมาตรงประตูเพื่อขัดขวาง“บังอาจ! การท าให้ท่านรองนายอ าเภอตื่นตกใจสมควรถูกลงโทษอย่างไร!?”
ดูจากภายนอกร่างกายของโม่ชูหานเห
